Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Een zonsondergang

De kinderen liggen in bed, al slapen ze nog niet. Morgenochtend gaat om 6 uur de wekker. Aanzienlijk beschaafder dan toen we hierheen gingen, maar nog steeds behoorlijk vroeg, zeker als je in aanmerking neemt dat we ondertussen gewend zijn geraakt aan lekker uitslapen. Harald en ik zitten nog even bij Woody's, de buurman van restaurant Faros. Vlak daar weer naast zit een echte cocktailbar, Fuego, maar die is dan meteen weer een stuk duurder. 1,50 extra per cocktail is ons dan weer net iets teveel om te zien en gezien te worden. Ik vrees dat goeie patsers worden er niet in zit voor ons.

We hebben het wel vaker gedaan. Het appartement ligt vlak om de hoek, het balkonraam staat open dus als de kinderen al schreeuwen horen we hen, en daarnaast komen we geregeld even kijken.

De laatste avond op Corfu, dus. De zee is zo glad als een spiegel, eigenlijk de hele dag al. De zon straalt nog helder maar zakt alras naar de horizon. Over een kwartiertje of zo staan er weer een hoop mensen klaar met een fototoestel in de aanslag, in de hoop een mooie foto van de zonsondergang te maken. Toen ik gisteren rond dat tijdstip langs de kust keek, zag ik overal flitsen van kleine camera's. Harald hier: Yeh right. Met van die kleine camera's een zonsondergang fotograferen. Daarvoor heb je een goede lens nodig, niet zo'n vijf milimeter prutsding. En een filter, anders overbelicht de zon de hele foto. Dream on.

We hebben niet echt van de zee kunnen genieten, vandaag. Al hebben we vanochtend wel eerst ontbeten bij 'stamrestaurant' Faros. Daarna gingen we weer terug naar het ondertussen behoorlijk hete appartement om alvast te beginnen met inpakken. Anderhalf uur en twee-en-een-halve koffer later hadden we ingepakt wat we konden en gingen naar het zwembad om af te koelen.  Zo kwamen we de laatste dag toch nog redelijk ontspannen door.

Na het eten liepen Rachel en ik nog even naar het houtsnijwinkeltje om afscheid te nemen van de eigenaars en van de eventueel aanwezige katten. Kat Barbossa, die zwarte waarover altijd gewaarschuwd wordt dat hij ervan houdt om op schouders en hoofden te zitten, was de enige die binnen was en hij sprong meteen op toen hij ons zag. Aandacht! Knuffels! Aaitjes!! Ik liet hem waarempel op mijn schouders zitten en Rachel en ik knuffelden even lekker door. Kat in extase.

Uiteindelijk haalde Pauline hem van me af. Maar meneer vond het zo gezellig dat toen we naar een ander deel van de winkel liepen, hij meteen bovenop de ringen sprong om maar weer bij me in de buurt te komen. Hij kreeg nog wat knuffels, maar nog een ritje op mijn schouders zat er niet meer in.

Rachel kocht nog een katapult - "MAUW! - Ja, sorry, Poes, zo heet dat nu eenmaal.

Nog even schaamteloos reclame maken. Er zijn hier in Corfu genoeg plekken waar hout-huisvlijt verkocht wordt, meestal tussen de andere toeristenkitch in. Maar zoals ik al eerder had verteld worden de spullen hier in hun eigen atelier gemaakt, met grote kunde en met veel liefde.  Van mijn zorgvuldig bewaarde cadeautjesgeld heb ik een houten kistje en een kastje gekocht, en Harald een prachtige honingpot. Ik weet nu al waarin we onze eerste eigen bijenhoning zullen bewaren - en tot die tijd hebben we thijmhoning uit Griekenland om in de pot te doen.

"We make everything," stond er op een bordje, en hoewel een set roleplay-dobbelstenen teveel werk bleek en ook alleen maar als sier zou kunnen dienen, klopt het verder heel aardig. Het pronkstuk moet toch wel de levensgrote motor van hout zijn die boven de werkplaats staat.

Motortje...
Levensgrote houten motor. Ik ben benieuwd hoeveel werk hij daar aan heeft gehad...

Aanvulling van Harald: In elk geval de meest opvallende. Maar het is niet zijn meesterwerk. Dan moet je de houten varaan zien, met de nagemaakte huid. Of misschien wel het magnus opum: een compleet laatste avondmaal, met allerlei detail, tot aan ogen en baarden aan toe, met brood in de handen van Jesus. Ik zou hem zo kopen, cadeau voor mijn vader, maar het heeft hem weken werk gekost, meer geld dan we hebben....

Zelf een kijkje nemen, al is het maar online? www.olivewoodshopcorfu.com. En mocht je ooit zelf op Corfu komen, neem dan de bus naar Acharavi, straatje 6 vanaf de hoofdstraat naar de zee en neem er eens een kijkje. Het is echt de moeite waard!

De zon zakt in de zee, nog een vage oranje schijf zichtbaar tussen de wolken. Het is heiiig vandaag, geen spectaculaire zonsondergang. De kinderen zijn nog wakker en liggen nu wat te lezen. Voor ons duurt het ook niet lang meer voordat we gaan liggen. Morgen om deze tijd zijn we weer thuis, bij onze katjes, en lijkt dit alles een verre droom...

Maar het is, en was, een heerlijke vakantie!!

Zonsondergang

Vorige