Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Dinsdag 31-07: Cassiopi

Het schijnt een dorpje te zijn met een mooi uitzicht op Albanie, Cassiopi. De naam betekent al iets als 'mooi uitzicht'. Het doet mij eerder denken aan het sterrenbeeld Cassiopeia - wat natuurlijk ook een Griekse naam is. Hoe dan ook, het is een dorpje waar een rechtstreekse busverbinding naar toe gaat en het is minder ver weg dan Kerkyra, dus ik wilde er graag naar toe. Even iets anders zien dan steeds hetzelfde dorpje, het zwembad of de - vandaag weer woeste - zee.

Het was dus niet de bus van 12.30, die gaat de andere kant op, naar Roda en Sidari. Gelukkig had ik dat gisteren nog even nagekeken en dus stonden we vandaag niet voor verrassingen. De bus was voor Griekse begrippen snel, maar een kwartier te laat.

De kinderen vonden er in eerste instantie geen klap aan. De gebruikelijke klachten kwamen weer langs: het was warm, ze wilden liever zwemmen, konden we niet morgen gaan? Maar Cassiopi bleek toch wel mee te vallen. Meteen toen we uit de bus kwamen zag ik een winkel waar ze engelse boeken verkochten (zelfs een paar van Terry Pratchett, helaas alleen maar boeken die ik al had).

Ze hadden nog meer leuke dingen, waaronder een ring met een roos waar ik meteen verliefd op werd en twee ringen die in grootte verstelbaar zijn en met een klein steentje erop voor de meisjes. We liepen alweer met onze nieuwe schatten naar buiten toen we schorten zagen met recepten erop in Harald's maat, en met allerlei katten die Rachel goed paste.

Na een pauze in een loungebar liepen we verder het dorp in op zoek naar een goed uitzichtpunt. Poging een was een klein, schilderachtig weggetje dat alleen maar naar verschillende appartementen en huizen bleek te leiden. We draaiden ons weer om en liepen terug naar de 'hoofdstraat'. "We kunnen naar het oude fort," zei Harald, die ergens een bordje had zien staan.

Dat was goed, maar eerst wilde ik even verder in de hoofdstraat snuffelen. En we vonden daar best leuke dingen. Esther zag eerst een schattig Hello Kitty-tasje dat ze graag wilde hebben, en die kocht ze van haar eigen geld. Harald zag een leuke Corfu-pet voor zijn verzameling, met dolfijntjes. Nu heeft hij dus een Boedapet en een Corfuspet (spetterpet?), en nog een 'gewone' voor dagelijks gebruik.

Terwijl ik in de rij voor de kassa stond, zag ik een klein leren zakje met een zakmes erin. We attendeerden Rachel erop en die wilde het dolgraag hebben. Nou, vooruit dan maar - en vervolgens zag ik nog een klein zilverkleurig dolfijntje met 'Corfu' erop, die ik kocht voor Esther om in haar tas te doen.

Met twee zielsgelukkige meisjes liepen we vervolgens een onooglijk klein paadje op dat volgens het bordje naar het Byzantijnse fort moest leiden. Rachel kon maar niet ophouden met praten over haar fantastische zakmes en Esther was vol bewondering over haar mooie tas.

Rachel
Rachel met haar nieuwste aanwinst.

Het fort leek in eerste instantie saai, volgens de meisjes. Maar we liepen verder, volgden de omtrek van de stenen muur en zagen een paar fantastische uitzichtpunten en doorkijkjes. Het fortĀ  is verbazingwekkend groot, de muur is op sommige plaatsen zeker vier meter hoog en het is niet moeilijk om je voor te stellen wat een belangrijke rol het gespeeld moet hebben in de verdediging van dat deel van het eiland, enkele eeuwen geleden. Natuurlijk hebben we inderdaad een paar keer naar Albanie gezwaaid.

Op verschillende plaatsen rond en tegen de muur groeiden bramen, waar we lekker van hebben geknabbeld. De kinderen vonden het ondertussen op het fort helemaal geweldig en we hebben een hoop foto's gemaakt. Natuurlijk waren halverwege de batterijen van de camera leeg, waarna ik verder foto's maakte met mijn telefoon. Het schermpje was absoluut niet helder genoeg om te zien wat ik fotografeerde, dus ik moet wachten tot we thuis zijn voordat ik echt kan zien hoe ze geworden zijn.

Nadat we het fort hadden verkend, zijn we nog even naar het haventje van Cassiopi gegaan om wat te drinken en daarna namen we langzamerhand de bus weer terug naar Acharavi...

Uitzicht Cassiopi
Uitzicht vanuit het fort: een doorkijkje met daarachter heerlijke bramen.

Vorige - Volgende