Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Donderdag 25-07: Katjes

Het verslag van deze vakantie zou niet compleet zijn als er niet ook een apart stuk over katten bij kwam. Want laat het maar aan Rachel over om zonder moeite binnen een paar dagen de schattigste katten te vinden. Was het vorig jaar het houtsnijwinkeltje met de Nederlandse eigenaresse en een serie katten, nu is het een winkel met een eigenaresse die zich inzet voor zwerfhonden en -katten. In de zomer krijgen de bedelende dieren namelijk wel genoeg te eten van de toeristen, maar wanneer deze vertrekken in de herst en winter, moeten die arme dieren het maar zien te redden - net wanneer ze het het hardst nodig hebben. Op de muur tegenover het winkeltje werd geregeld eten voor de katjes neergezet, dus het muurtje was populair bij de vierpotige populatie van Petra, ook wanneer er geen voer op stond.

Een mooi bont exemplaartje adopteerde Rachel meteen als 'vriendin', want toen poesmevrouw Rachel voor de tweede keer zag, stak ze de staart omhoog en liep op haar af. Rachel meteen 'Oooh' en 'Aaaah' en aai en knuffel.

Rachels 'vriendin'

En eerlijk waar, het is ook een schitterend poesje!

Daarna zagen we de bijbehorende eigenaresse voor haar winkeltje zitten met een katje op schoot. Katje was zielig, katje had een gebroken pootje en deed het spalkje er steeds van af.

Nou, dat is net wat voor Rachel natuurlijk. Ik geloof dat sinds we dat weten, we twee keer per dag bij dat winkeltje langs gaan om het kittentje te bekijken. Met het pootje gaat het ondertussen langzamerhand beter.

Toen zagen we, gisteren, een heel klein kittentje, misschien twee weken oud. Mieuw en mieuw en mieuw!! Waar is mijn mama?!

Rachel wilde er alweer op af stormen, maar werd ditmaal door ons tegen gehouden. "Nee, Rachel, mama poes is heus niet ver weg. Gewoon laten gaan, ze is al bang genoeg."

"Maar waar is de moederpoes dan? Waarom komt ze niet?"

Ondertussen was het nog steeds mieuw en mieuw!! En daar kwam mama poes, ging beschermend tussen haar kitten en ons in staan - ook al stonden wij aan de overkant van de straat te kijken. Daarna nam ze het kittentje in de bek en sprong het muurtje op, hop, snel naar het veilige nestje.

Vanochtend zagen we het kittentje weer, nu met mama erbij. En weer ging mama snel tussen kittentje en ons in staan - het kleintje dook haastig weg - en blies dreigend naar ons: 'Dénk er niet eens aan om bij ons in de buurt te komen!' Nee hoor, moekiepoes, we zouden niet durven.

En vanmiddag zagen we ze weer, nu lagen ze allebei lekker voor het huis waar ze woonden. Ik heb voorzichtig een paar foto's gemaakt, we hebben nog even naar de katjes gezwaaid en zijn toen weer doorgelopen.

Tja, en natuurlijk kan verder alles wat op vier pootjes loopt, mieuw zegt en lang genoeg stil blijft staan om geaaid te worden zich verheugen op de warme aandacht van Rachel... 

Rachel met poesje

Rachel met het zielige poesje-met-de-gebroken-poot op schoot, laatste avond in Petra. Op de achtergrond de eigenaresse van de winkel, die zich ook inzet voor zwerfhonden en -katten op Lesbos.