Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Woensdag 24-07: Feestje

Voordat we goed en wel weer terug waren in Petra, gisteren, was het ruim over tienen. We waren nog even het bakkertje in gedoken voor wat licht avondeten - maar toen we aankwamen bij het appartementencomplex kwam de life-muziek ons al tegemoet.

Deze avond werd er namelijk hier een barbecue gehouden. Gewoon, een kleinschalige gebeurtenis, voor gasten van Paradise - en met name een groep Belgische gasten die hier al vijftien jaar kwamen. Wij waren ook uitgenodigd, maar omdat we wisten dat we niet vroeg terug zouden zijn, vreesden we al dat we moesten bedanken. Nou, de eigenaar zou zijn best doen nog wat voor ons te bewaren.

We dumpten onze spullen in het appartement, vulden even snel wat vocht aan (het was bloedheet in de bus, we hebben er anderhalf uur in gezeten en je kon ons uitwringen. Nog een geluk dat Esther deze keer niet moest overgeven, al scheelde het deze keer niet veel) en gingen toen naar de poolbar. De eigenaar was echt blij dat we nog even lang kwamen en begroette ons hartelijk. We wuifden naar de andere aanwezigen - echt maar een klein groepje - gingen aan een leeg tafeltje zitten, vlak bij de muzikant. Deze zat er in zijn eentje, met een elektrische sitar - ik had er nog nooit van gehoord, maar tja, als je elektrische gitaren hebt, waarom dan geen sitar? Daarnaast stond een keyboard met een stapel floppy's, en op die floppy's stond de akoestische begeleiding van allerlei liedjes. Hij tokkelde zelf nog mee en zong zelf ook, niet onverdienstelijk - zeker niet vergeleken met de 'zanger' uit Kreta, die ons nog levendig voor de geest staat...

We kregen elk een bord vol met barbecue-knabbels, wat aardappels en salade, er werd nog een extra bord barbecuevlees neergezet voor als we nog trek hadden. Pffft, na die langeĀ  dag en busrit kregen we onze eigen borden niet eens leeg. En daarna nog een stuk baklava als toetje. Ik was de enige die me daar nog een weg doorheen baande. Harald houdt gewoon niet zo van zoetigheid, Esther had ik al naar bed gebracht omdat ze echt helemaal aan het aftaaien was, en Rachel kon geen pap meer zeggen. We hebben voor Esther nog wel een stukje meegekregen, dat hebben de meiden de volgende dag soldaat gemaakt...

Barbecue

Ogen dichtgeknepen tegen de flitser van de camera, heeft niets met vermoeidheid te maken. Echt niet...

Rachel had dolle pret op de 'dansvloer', de ruimte tussen ons tafeltje en de zanger. Eerst gingen we samen dansen op de zanger's interpretatie van "I will survive", daarna werd ze door de bardame (dochter? echtgenote van zoon?) uitgenodigd om mee te dansen.

Het daarop volgende lied was speciaal voor de eigenaar van het complex, Avieris (Agieris?). Ik weet niet zeker hoe je het spelt, maar het betekent 'Morgenster'. (en WAUW wat een mooie naam!!) We toostten op een mooie zomeravond en een goed gezelschap met een luid YAMAS en daarna ging Avieris dansen, terwijl de dames er geknield omheen zaten (ook Rachel en ik) en mee klapten. Zijn vrouw liep naar de keuken, kwam terug met een stel servetten en strooide die als rozenblaadjes over hem heen.

Niet lang daarna gingen we naar bed. We waren graag nog even gebleven, maar het was voor ons een lange dag geweest. Een lange dag met een heerlijke afsluiting, dat zeker!