Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Maandag 22-07: Luie dag

Gisteren hadden we een lekker luie dag. Eerst ontbijt en lunch gekocht bij het bakkertje. De dames hadden een donut als ontbijt waar ik de rest van de dag genoeg aan zou hebben. Rachel had het ding net op - de suiker zat nog op haar wangen - en toen vroeg ze al of ze aan haar lunch mocht beginnen...

We gingen strandhangen - onder gemopper van de kinderen, want die wilden liever naar het zwembad. Het is hier te waaierig en te koud en niet leuk. Ja, okee, ik geef toe, het waaide flink, lekker verkoelend, en het water is aan de frisse kant, maar toen ik ze allebei om de beurt mee nam voor een zwemtocht op het luchtbed kwamen er geen protesten.

Harald was het strand al ontvlucht door een lange wandeling te gaan maken. Hij had nog gevraagd of een van de meisjes mee wilde, maar nee, dat wilden ze ook niet. "Dan ga ik maar mee," zei ik, maar dat vond Rachel geen leuke grap.

Maar ondertussen genoot ik hier van het uitzicht. Strakblauwe, lichte lucht, die mooie zee in tinten van licht- en donkerblauw, het kleine 'Konijneneiland' links voor ons, heuvels opzij en achter ons, en schuin voor ons is een klein stukje Turkije net zichtbaar. De meiden speelden ondanks hun gemopper in het zand.

"We willen naar het zwembad..."

"We vinden het niet leuk op het strand. We willen naar het zwembad."

Daarna zijn we inderdaad naar het zwembad afgetaaid, waar de kinderen nog lekker hebben gespeeld met wat vakantievrienden. 's Avonds geen ingewikkelde ritten naar nabijgelegen dorpjes, want in een restaurantje vlakbij het appartement werd geadverteerd met 'slow cooking' - een gerecht dat twintig uur in een oven had liggen garen. Dat wilden we natuurlijk graag uitproberen en dus hadden Harald en ik daar gereserveerd.

Bij het maken van de reservering kregen we te horen wat er werd klaargemaakt. Lamsvlees, gevuld met rijst, kleine stukjes vlees en kruiden. De oven stond al aan en het houtskool gloeide zachtjes. De volgende avond zou het worden ontdaan van alle botjes en worden opgediend met de rijstvulling en met gepofte aardappels. Klonk goed. Doet u maar.

Dus gisteren om iets over achten arriveerden we in het restaurant. We hadden ons voorgenomen om van het 'slow food' te genieten door 'slow eating', maar na het eten - wat echt erg lekker was - waren we zo aan het aftaaien dat we alleen nog wat ijsjes kochten en toen teruggingen naar het appartement.

Er lag een gastenboek klaar toen we het restaurant verlieten. Ik denk dat ze wel wat raar kijken wanneer ze onze aantekening lezen: niet veel mensen zullen hun stukje beginnen met: "Omnomnomnomnomnomnom"...