Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Dinsdag 16-07, 5.23 uur: Petra, Lesbos

Jawel, daar zijn we weer! In het vliegtuig, klaar om te vertrekken. Het is gelukt om dit jaar toch weer naar Griekenland te gaan. Een nieuw eiland, voor ons althans: Lesbos, oftewel Mitilini. We verblijven in het dorpje Petra. Na alles wat we het afgelopen jaar hebben meegemaakt, en wat ons de komende tijd te wachten staat, zijn we hier heel erg aan toe.

Tijd om af te sluiten, na het opstijgen schrijf ik wel weer verder.

Zo, daar zijn we weer. Het opstijgen hebben we achter de rug. We zijn met een mooie bocht over Amsterdam gevlogen, mooi uitzicht op de grachtengordel en het Centraal Station. Daarna zagen we Zuid-Oost en ik wist zelfs onze oude woning aan de Koppenburglaan te spotten. Althans, het gebouw - we zaten al te hoog om details te kunnen onderscheiden.

En daarna zag ik het IJsselmeer onder ons, en de Hollandse brug, en daar onder ons lag Almere-Poort, en daar een stukje verder omhoog zag ik Almere-Haven. Ik wees Esther het surfstrandje aan, en het gewone strand, en we zwaaiden van hoog in de lucht naar het kabouterhuisje van Thea. Ze had ons vannacht weggebracht naar Schiphol, maar na het ontbijt en de tijd wachten voordat we aan boord konden, lag zij waarschiijnlijk ondertussen weer lekker in haar bed.

Ach, wanneer je de bekende punten voorbij bent en het vliegtuig is goed en wel opgestegen, is vliegen eigenlijk best een saaie bedoening. In elk geval totdat we in de buurt van onze bestemming komen. Onder je glijdt het landschap weg, met miniscule wegen, piepkleine huizen, donkergroene vlakken bos, lichtgroene vlakken weiden of velden, hier en daar een klein riviertje. Een rechte streep: een vliegveld, maar welk? In de lucht raak je snel alle ori├źntatiepunten kwijt als je de kaart niet heel goed in je hoofd hebt, of als je niet hier en daar ineens een bekend punt vanuit de lucht ziet (zoals vorig jaar de Waalbrug).

Stom. Heel handig draadloos toetsenbordje meegenomen voor m'n ipad en er even niet aan gedacht dat bij vliegtuigmodus ook de bluetooth-verbinding uitstaat. Dus toch maar weer met het toetsenbord van de ipad werken, in elk geval totdat we er zijn.

16.40, Griekse tijd.

Zo, daar zijn we dan. Een kleinschalig appartement, zoals we ze meestal uitkiezen, met een heerlijk zwembad. Toen we aankwamen kregen we tot onze verbazing niet een tweekamer appartement, wat we besteld hadden, maar twee studio's met een gezamelijke voordeur. Kinderen een eigen kamer, met eigen badkamer en klein keukentje en zakformaat balkon. Het balkon van de andere kamer, die van ons, is ook niet bijzonder groot, maar in tegenstelling vorig jaar is er nu een tuin met zwembad en (zeer beperkte) poolbar aanwezig. En we hebben nu heerlijk de ruimte - om maar niet te spreken over het genot dat we geen file bij de douche hoeven te hebben.

Het dorp Petra is vlakbij. Grappig: toen we aan kwamen rijden met de bus was het al van verre zichtbaar: de kustlijn is een grote vlakte, met daarop een grote rots met een gebouw erop - een kerk, uiteraard. Maar het is inderdaad geen wonder dat er rond zo'n opvallend punt een dorp is ontstaan.

Kerk van Petra

De kerk van Petra op de rots was al van verre te zien

De zee is ook vlakbij, maar vanuit het appartement niet zichtbaar. Wel een korte wandeling hier vandaan. Het strand grenst hier dan weer niet aan, om dat te bereiken moet je een eindje naar het dorp lopen.

Het is wel een leuk weggetje naar het dorp. In eerste instantie liepen we langs de boulevard, die op dit stuk nog vooral een autoweg zonder stoepen is. Zodra we dus de gelegenheid hadden, gingen we rechtsaf, het dorp in. En dat bleek meteen de leukere weg te zijn, met taverna's, een paar supermarktjes en ook wat toeristische winkeltjes. Op de terugweg zagen we dat we niet eens langs de boulevardweg hoefden te lopen om weer bij het appartement te komen. Lief klein dorpje, Petra.

Ik denk dat het wel goed uit te houden is hier, de komende twee weken.