Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Het doel van de reis

Vandaag zijn we naar Monasteria della Tre Fontane gegaan, het klooster waar mijn vader zo graag heen wilde. Dit klooster heeft een belangrijke rol gespeeld in zijn leven, zowel in positieve als in negatieve zin, en hier wilde hij graag met mij naar toe, deze plaats wilde hij me laten zien. Het is zestig jaar geleden dat hij hier is geweest – op de keer met mijn moeder, vijf jaar geleden, na.

Ik vond het een indrukwekkende belevenis. We mochten deze keer het klooster in en daar vroegen mijn ouders of Romy naar het graf mocht van de abt in de tijd dat Romy daar was. Er werd gevraagd wat de naam van die abt was, maar dat wist mijn vader niet precies: Alonzo of Alfonso. "Alfonso Barbiero?" Ja, dat was mogelijk, maar zeker weten deed hij het niet.  

Romy kreeg inderdaad toestemming om het graf te bezoeken en tegen onze verwachting in mochten Thea en ik mee. We werden door een monnik, een klein mannetje met een kromme rug die me deed denken aan een figuur uit "De naam van de roos", naar het graf gebracht van de abt. Onderweg wees mijn vader her en der dingen aan: hier was de slaapzaal, daar de eetzaal, daar werd likeur gemaakt, daar was vroeger een fontein. Hoewel er veel veranderd was, was er toch ook een hoop herkenning.

Tenslotte bereikten we de begraafplaats. Op het graf was een kleine foto bevestigd en meteen toen hij het zag, herkende mijn vader hem. Hier hebben ze samen gebeden, mijn vader en de monnik. Daarna heb ik een kleine kraanvogel achtergelaten op het graf.

Ondertussen heb ik wat opnamen gemaakt met de digitale camera. Natuurlijk mocht hier eigenlijk niet gefilmd worden, dus ik voelde me net een spion: snel om me heen kijken, kijkt er niemand? Nee, snel camera uit mijn tas en filmen.

Van daaruit zijn we naar een iets grotere en aanmerkelijk meer versierde kerk gegaan waar de 'drie fonteinen' waar het klooster naar genoemd is daadwerkelijk te zien waren. Wat heeft mijn vader deze weg vaak gelopen, 's ochtends vroeg. Namens Harald heb ik hier een kaarsje gebrand. De derde kerk op het terrein hebben we links laten liggen.

Daarna zijn we nog even naar het boekwinkeltje geweest, mijn vader was op zoek naar een gebedenboek in het Latijn. We hebben nog wat gedronken bij het winkeltje en een paar producten gekocht die hier in het klooster gemaakt zijn (onder meer een mini-potje honing) en gingen toen weer terug naar het hotel.

Dit was het belangrijkste, dit is waarvoor we eigenlijk gekomen waren. Morgen gaan we de toerist uithangen, met een bus door Rome toeren en alle toeristenplekken bewonderen.