Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Voor Romy

Mijn vader was een oude Romein, een Romeinse krijger. Zo noemde ik 'm altijd als grapje, al vond ik hem niet oud. Het 'Romein' is duidelijk. Geboren en opgegroeid in Rome, hij heette ook nog Romolo – vernoemd naar Romulus, oprichter van de stad.

Maar een krijger? Een lievere en zachtaardiger mens is lastig te vinden. Ook al zat er Italiaans temperament in mijn vader, en kon hij best wel mopperen, toch werd hij zelden echt boos.

Maar hij was wel een vechter. Hij had al talloze keren eerder in levensgevaar verkeerd. Maar elke keer vocht hij zich terug. Zelf zei hij altijd: "Italiaans onkruid vergaat niet," en hij bleef het bewijzen.

Mijn vader hield zielsveel van ons. Van Thea, van de meiden, van de hele familie. In het ziekenhuis hingen twee foto's van zijn kleindochters, en die verhuisden mee van kamer naar kamer, moesten altijd zo hangen dat hij ze goed kon zien. Daaraan ontleende hij de kracht om door te gaan.

Het ging niet meer. Zelfs aan wilskracht komt een eind. We hebben je moeten laten gaan. Je hebt gevochten totdat je niet meer kon, ver voorbij de grenzen die de meeste mensen hebben.

Blijf nog even bij ons
Een uur, een dag, een hele tijd
Blijf nog even hier,
We willen je niet kwijt.

Ik wil
Mijn armen om je heen slaan
Je optillen als een kind
Ik wil
Met je weggaan
Hier ver vandaan
Hier hoor je niet

Je hoort bij ons,
Bij mij
Samen aan de wandel
Naar eindeloze verten
Onder blauwe luchten
In de zomerzon

Eindeloos lopen we samen
Door het oude Rome
Door het Colosseum, spelen daar
Verstoppertje, voetballen op het plein
In het Vaticaan, of voor de Basiliek.
We vissen naar muntjes
In de Trevifontein
En drinken cappuchino
Blijf hier maar voor altijd