Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Maandag 21-01: En verder

Afgelopen nacht, dus. Het is toch nog ineens heel snel gegaan. Hij belde dat hij pijn had en morfine wilde. Toen de verpleegster naar hem toe kwam, schrok ze, want hij was heel zwak, praatte zacht en onduidelijk. Hij had het benauwd en ze wilde hem helpen door hem op zijn zij te draaien. Ze heeft er ook haastig een arts bij gehaald.

Maar voordat ze eigenlijk veel meer konden doen was hij al weggezakt. Ze hebben hem niet eens meer de pijnstiller kunnen geven. Hij ging op het laatst heel rustig, heel vredig. Hij is zo'n tien minuten nadat ze mijn moeder hadden gebeld overleden, vertelde de arts, dus we hadden het hoe dan ook niet meer gehaald.

We mochten dus nog even bij hem kijken. Tsja, nou. We zijn niet lang in dat kamertje geweest. Daar lag mijn vader, maar wat mijn vader mijn vader maakte, was er niet meer. Wat konden we doen? Nog een laatste aaitje over zijn wang. Nog even frunniken aan zijn oorlelletje, wat Thea altijd deed. Geen reactie. Dit was mijn vader niet meer.

"Jullie mogen nog wel bij hem blijven, hoor," zei de arts. Thea noch ik hadden daar behoefte aan. Romy was hier niet meer. Waarom zouden wij hier dan nog blijven?

Daarna volgde de rest. Thea belde Sonja, ik belde Harald, we vertelden het droevige nieuws. De arts kwam met de verplichte vragen die ze stellen moest, vertelde hoe het verder ging, en daarna konden we eigenlijk niets meer doen dan weer naar huis gaan.

Net als alle andere keren, in de auto, alleen. Ik naar mijn man en slapende kindjes, Thea naar een leeg huis. Net zoals we dat al drie maanden deden, alleen wisten we nu zeker dat Romy nooit meer thuis zou komen.

Vanochtend hebben we het aan de meisjes verteld. Esther moest huilen. Rachel reageerde vooral geschrokken en verbaasd, vroeg zich af waarom het 'kastje' hem niet meer had gered. Tja… We hebben de meisjes getroost, daarna ging dat deel van het leven door. Ontbijten, wassen, aankleden, naar school. Op school aan de juffen verteld wat er gebeurd was, vannacht. Daarna weer naar huis...

Vervolg: Naschrift