Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 28-10: Glazenwasser

We hebben al een tijdje een glazenwasser. Heel prettig natuurlijk, omdat vooral op de eerste verdieping het lastig is om de ramen goed te lappen aan de buitenkant – om over de bovenverdieping, bij de ramen van de gang en van Esther's kamer maar niet te spreken.

Op een gegeven moment kregen we een andere glazenwasser – Nico de glazenwasser, volgens het briefje. Geen probleem, natuurlijk, alleen merkten we wel dat de prijzen langzaam maar zeker verhoogd werden. Oorspronkelijk was het €12,50. Maar dit is een groot huis, met veel ramen, dus ik kan me voorstellen dat het voor zo'n huis best een laag bedrag was. Dus toen het bedrag verhoogd werd naar zo'n €15,- gaven we niet echt commentaar. Toen het bedrag omhoog kroop naar €18,50 begon ik wel al te sputteren dat het wel aardig aan de prijs werd.

Maar afgelopen zomer gebeurde er iets wat me wel heel erg mijn wenkbrauwen deed fronsen. De glazenwasser kwam weer incasseren. We zaten op dat moment in de huiskamer en toen ik door het raam naar buiten keek, viel het me op dat ze vreselijk vies waren. Dat kon kloppen, een paar dagen ervoor was Harald met de hogedrukspuit bezig geweest op het balkon en de spetters daarvan zaten nog op het raam.

Maar als de glazenwasser geld kwam halen, dan had dat toch schoon moeten zijn?

Ik naar beneden. Vragen. Hoe zit dat?

Er volgde een waarig verhaal over een bepaald soort aanslag op de ramen wat er gewoon niet van af te wassen was. Hij wees naar het raam van de buren, "Kijk, daar zit het ook." Ik zag niets, maar goed.

"Wacht even," zei ik tegen Harald en verdween weer naar boven. Daar deed ik het raam van de huiskamer open en veegde even met mijn vinger over een van die vlekken. Presto, vlek weg. Ik weer naar beneden. Want nee, hij kletste echt uit zijn nek: dat raam was in elk geval niet schoon gemaakt!

"Ik vind het best om te betalen, al vind ik het dan een fors bedrag, maar betalen voor iets wat je niet gedaan hebt, dat doe ik niet."

Mopperend droop hij af. Maar een paar dagen later was het raam van de huiskamer alsnog schoon, en toen kreeg hij zijn geld.

Maar daarna zijn we het in de gaten blijven houden. Hij kwam toch wel erg vaak. Zelf beweert hij dat hij elke zes weken komt, maar voor ons gevoel was dat aanzienlijk vaker. Dus zijn we een lijstje bij gaan houden. En jawel: hij kwam elke drie weken.

En ondertussen werd het bedrag ook nog steeds verhoogd. €20,- daarna €22,50 – en toen hadden we weer het gevoel dat de ramen niet goed waren gelapt. Op het raam van de keuken vonden we een paar verdachte vlekken. Okee, misschien was er nog een hevige regenbui geweest sinds de dag dat hij kwam? Het zou kunnen, maar ondertussen zijn we een beetje klaar met Nico de glazenwasser het voordeel van de twijfel te geven.

Nijdig pende Harald een briefje en plakte dat achter het raam van de werkkamer, vlak naast de voordeur:

"Beste glazenwasser,

Na de laatste keer waren de ramen hier nog vies. Ook de sterke prijsverhogingen – in twee jaar tijd verdubbelen – vinden we niet meer acceptabel.

We wensen dus geen gebruik meer te maken van uw diensten."

Dat het briefje inderdaad op een opvallende plaats hing was duidelijk, omdat postbodes en bezoek geregeld even hun hoofd opzij bogen om te kijken wat daar nu weer hing.

Maar het is de glazenwasser zelf schijnbaar ontgaan. Want gisterenavond – ik was zelf niet thuis – stond hij weer voor de deur. "Glazenwasser! €23 euro graag."

"Heb je dat briefje dan niet gezien?" vroeg Harald, die het stadium van 'lichtelijk geïrriteerd' ondertussen wel voorbij was.

Nee, hij had het briefje niet gezien. Harald wees het aan. "Wat staat er dan? Ik kan het nu niet zien." Want het was donker. Waardoor Harald trouwens ook niet kon controleren of hij de ramen wel daadwerkelijk gelapt had. Vanochtend hebben we trouwens kunnen constateren dat de ramen niet gelapt waren: vooral op het keukenraam zitten een paar flinke spetters die niet komen van een regenbuitje 's nachts.

En die hoge prijs dan? Harald vertelde dat een collega van hem die in Almere woont, de helft betaalt voor het schoonmaken van zijn huis.

Daar kwam het verhaal weer van 'huis met drie verdiepingen en veel ramen'. Harald stelde hier tegenover dat het huis van collega groter was dan dit huis en het bedrag van glazenwasser aldaar een stuk lager. Enfin, u hoeft hier gewoon niet meer te komen.

Mopperend droop glazenwasser Nico af. We zitten nog steeds met vieze ramen.

Weet er iemand nog een *goede* glazenwasser?