Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Donderdag 17-09: Kom bij de politie!

Om nou te zeggen dat 't me allemaal blauw laat, nee. De interesse is er al een tijdje. Een aantal jaar geleden heb ik gesolliciteerd bij de politie, niveau vijf voor de ingewijden. Ik kwam toen door het eerste deel van de keuring maar strandde bij de psychologische test – en, besefte ik ook toen al, gezien de dingen waar ik mee bezig was, niet geheel onterecht.

Een paar jaar later, vlak na de geboorte van Esther, probeerde ik het nog een keer. Er was een nieuwe opleiding opengesteld voor mensen die geen vooropleiding bij de politie hadden, recherchekundige. Voorwaarden: een afgeronde HBO- of academische opleiding in een specifiek aantal richtingen, waarvan psychologie er een van was.

Ik liet de kinderen een dagje bij mijn ouders achter – Esther net een maand of vier, vijf oud – en onderging weer de keuring. Deze keer hadden ze een nieuwe sporttest en die was een stuk pittiger dan de vorige. De anderhalve haastige maand sportschool had weinig gedaan om me weer in conditie te krijgen en dus overschreed ik de richttijd met negen seconden. Conditietest niet gehaald, maar de cognitieve test, die op dezelfde dag gedaan werd, haalde ik wel – de maximale score van een test die bedoeld was om afgenomen te worden bij mensen met een HBO+ opleiding. Ik was de enige die zo'n waanzinnig hoge score haalde en dat was dan weer een super-moraalbooster.

Met het voornemen om me door die negen seconden niet klein te laten krijgen en het later (wanneer later?) nog 'ns te proberen, ging ik naar huis.

De jaren daarna waren natuurlijk druk: Rachel naar de peuterschool, Rachel naar de basisschool, Esther naar de peuterschool en de tijd dat Esther ook naar de basisschool zou gaan en ik misschien toch nog eens deze sollicitatie zou gaan proberen kwam langzaam aan in zicht.

En toen kreeg ik in maart een brief die me deed stuiteren.

"Dinsdag 17 maart 2009-09-17

Geachte mevrouw Palmas,

U heeft eerder bij de politie gesolliciteerd voor de functie van recherchekundige. Helaas bent u in het eerste deel van de selectie afgevallen op de sporttest en is uw sollicitatie stopgezet.

In dezelfde selectie heeft u ook een cognitieve test uitgevoerd waar u hoog op heeft gescoord. Met deze score komt u nu in aanmerking voor een nieuwe functie bij de politie. In deze functie wordt u niet wapendragend waardoor de sporteis uit de selectie vervalt.

Vanaf nu is het mogelijk om analist veiligheidsinformatie te worden bij de politie…"

Ik las al niet verder meer. Joehoe, stuiter, ik scande de rest van de brief door en het bijbehorende informatiepakket, tot het "Als u interesse heeft, wil ik u daarom aanraden spoedig contact op te nemen. Wij horen graag van u!"

En ik greep meteen de telefoon. Oftewel, sneller kan toch niet, zou je zeggen.

Vrijdag lag mijn CV al bij het korps dat hier het dichtst bij was en deze functie had openstaan: korps Kennemerland.

De daaropvolgende weken had ik intensief contact met een persoon uit korps Kennemerland. Er bleek namelijk ook een interne sollicitatieprocedure aan de gang te zijn. De bedoeling was dat er twee plaatsen gevuld zouden worden, een persoon die al bij de politie werkt en een persoon die van buitenaf zou komen.

Eind april werd mij gemeld dat de eerste persoon, inderdaad iemand die al bij de politie werkte, aan de opleiding begonnen was. Nu zou dan toch de sollicitatieprocedure voor degene zonder die achtergrond beginnen?

Mis.

Het volgende wat gebeurde was dat ik een brief kreeg van iemand anders uit Kennemerland waarin vermeld werd dat:

"In het profiel van de VIP analist is als functie-eis opgenomen dat kandidated de kernopgave Operationele Criminaliteitsanalyse (OCA) dienen te hebben gevolgd. U voldoet niet aan deze vooraf vastgestelde functie-eis."

Nee, ik werk ook niet bij de politie en heb daar geen opleidingen gevolgd, geen wonder dat ik daar niet aan voldoe! Maar hoe zit dat nu?

Ik belde maar weer eens, ditmaal naar het telefoonnummer dat in deze brief vermeld stond, want:

"De verwachting is dat de vacature van VIP analist op korte termijn weer opengesteld zal worden met aangepaste functie-eisen. Mocht u op basis van de nieuwe openstelling voldoen aan de nieuw vastgestelde functie-eisen en wilt u in aanmerking komen voor de functie en opleiding van VIP-analist dan verzoeken wij u ons daarvan via de heer **** op de hoogte te stellen."

Hup, daar hing ik weer aan de bel. En nog eens en nog eens.

Ja, ze wilden die functie zeker weer openstellen, maar niet op dit moment, de verwachting was dat ze eind juli, begin augustus de vacature zouden plaatsen bij 'werkenbijdeoverheid.nl' of zoiets. En dan zagen ze mijn sollicitatie graag tegemoet. Ze zouden dan zeker contact met me opnemen, ja. En nee, ik hoefde dan geen brief te schrijven of ik gemotiveerd was. Ik denk dat dat wel duidelijk was, zo ondertussen.

Tegen de tijd dat ik deze informatie had, was het eind juni.

Is het niet mogelijk om dan alvast dit als een open sollicitatie te laten gelden? Ze hadden ten slotte al mijn gegevens al.

Jaaaa, dat kon, maar hij zou hoe dan ook mijn naam op een lijst zetten en tegen die tijd contact opnemen, want wie weet, had ik tegen die tijd wel een andere baan gevonden.

Begin augustus, zomervakantie. Net terug van twee weken Ardennen. Nee, de vacature was nog niet geopend.

Ik besloot eens even af te wachten.

En te wachten.

En te wachten.

Vandaag, donderdag 17 september. Nogmaals geprobeerd deze persoon te bellen (hij is lastig te pakken te krijgen maar reageert goed op voicemailberichten). "Hallo," sprak ik in. "Met Rebecca Palmas. We hebben een tijd geleden contact gehad over de vacature van VIP-analist. Er zou contact met mij worden opgenomen, maar ik heb niets meer gehoord. Ik ben eigenlijk benieuwd hoe het nu staat, met die vacature…"

Nee, ondertussen ben ik er allang van overtuigd dat dit niets meer wordt. Maar toch, als ik zo hoor dat men nog steeds mensen extra wil aannemen, vooral in deze vakgebieden, dan glimlach ik en schud ik nog 'ns mijn hoofd.

Maar we wachten, nog even, vrolijk af…