Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Zondag 21-06: Medicijnvakantie

Ik ben op dit moment in een medicijnvakantie – een periode waarin ik even geen medicatie gebruik. Niet geheel vrijwillig, ik geef het toe, want ik was weer eens slordig met het aanvragen van een herhalingsrecept. Vorige week vrijdag was de laatste die ik gebruikt had, en woensdag had ik er pas eindelijk aan gedacht een nieuw recept aan te vragen.

Natuurlijk is dan de vraag 'hoe onvrijwillig is onvrijwillig?' en 'hoeveel is slordigheid en hoeveel is onbewuste opzet?' Misschien heb ik het gewoon af en toe wel even nodig, even een weekje niet gebruiken, gewoon om te voelen wat mijn baseline is, wat mijn gedrag, mijn gemoedstoestand, mijn emoties zijn zonder de zoloft. Om weer even te ervaren waarom ik het spul ook weer gebruik, waarom ik het zo hard nodig heb.

Nou, ik heb een mooie periode daarvoor uitgekozen, deze keer. Het zijn de laatste weken voor Harald's zomervakantie en die zijn altijd rommelig en druk. Twee weken geleden was hij op vakantie naar Londen – een korte vakantie, eigenlijk een soort studiereis. De vrijdag dat hij terug kwam gebruikte ik het laatste kleine ovalen pilletje.

Afgelopen week was het tentamenweek, en omdat het bestuur van INHolland zo nodig moet bezuinigen (zeker omdat anders de directeur geen mooie grote bonus kan opstrijken aan het eind van het jaar) worden er geen mensen meer ingehuurd om te surveilleren tijdens tentamens, maar wordt dat aan de docenten overgelaten. En dus draaide Harald afgelopen week werkdagen van gemiddeld twaalf uur: om acht uur de deur uit en tussen acht en tien uur 's avonds weer thuis. Hij is precies een keer op tijd geweest om de kinderen te zien voordat ze in bed lagen, en dat heeft te maken gehad met het slotenfeest.

Dat soort drukke weken zijn dus niet handig als je geen extra schild hebt tussen jezelf en de wereld, en dat is toch wat zoloft voor mij eigenlijk is. Het gevolg is onder meer dat prikkels weer veel harder en scherper doordringen: geluiden klinken harder en lijken soms na te blijven galmen in mijn oren, licht is scherp. Wanneer de kinderen door elkaar praten is het een bombardement van geluiden dat ik moeilijk kan onderscheiden en dat me overweldigt. Meestal is het wel te doen, maar als dan Rachel bijvoorbeeld Esther gaat provoceren en Esther begint te brullen omdat ze het er niet mee eens is, is mijn tolerantiegrens wel erg laag.

Snel weer aan de medicatie, dus! Het recept was aangevraagd en een dag later verscheen er een keurig mailtje met de bevestiging dat het recept verwerkt zou worden. Het werd donderdag, en werd vrijdag, en ondertussen merkte ik iets anders. Ik was weer aan het schrijven geslagen.

En dan bedoel ik niet alleen een paar stukjes voor de website of verhaaltjes over de kinderen, hoewel ook dat gebeurde. Nee, ik heb eindelijk een paar stukjes verhaal tevoorschijn gehaald waar ik al tijden geleden mee begonnen was en die maar niet afkwamen. Twee stukjes heb ik inmiddels afgerond en ik ben nu begonnen met het eerste hoofdstuk van een langer verhaal.

Is dat de keerzijde? Zou het komen doordat ik nou ineens geen medicatie meer gebruik, dat mijn creativiteit weer ontwaakt is? Zou het zo zijn dat het kleine pilletje ook dat deel van mij in slaap heeft gesoest, en dat het door deze medicijnvakantie weer wakker is geworden? Het deed me nog eens even nadenken over het 'zoloft = goed, geen zoloft = slecht' idee.

Ik wilde het er toch eens met Harald over hebben. Moest ik nu meteen toch weer het pilletje gaan slikken of zou het verstandig zijn om eens een poosje te kijken wat er gebeurt zonder dat vangnet, zonder dat schild tussen mij en de wereld? Ja, zoloft niet gebruiken heeft nadelen. Ik ben duidelijk prikkelbaarder (overprikkeling gebeurt een stuk sneller), ik ben geregeld licht in m'n hoofd, nog zo'n rare bijwerking van het stoppen met dit spul. Maar tegelijkertijd ben ik ook spontaner, kan meer intimiteit aan met Harald, en dat schrijven!

We hebben overlegd en besloten dat ik wel de medicatie op ging halen (uiteraard), maar het voorlopig inderdaad niet ga gebruiken. Wel wat valeriaan-extract om toch te kijken of we enige demping kunnen bereiken daarmee. Ik ben ontzettend populair bij de katten, want die vinden dat valeriaan-luchtje heerlijk.

En voor de rest, we zien wel.

Zou ik eindelijk het Finsternis-verhaal nu helemaal af kunnen krijgen?? Oh, ik hoop het, ik hoop het echt. Als dat lukt, is het echt de moeite waard geweest.