Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Vrijdag 19-06: Een duur jasje

Gisteren is Harald zijn colbertje kwijtgeraakt. Hij had een afstudeersessie met een student die zo slecht was voorbereid en dat op een zodanig irritante manier probeerde te verbergen dat Harald, na afloop van die sessie, zwaar geïrriteerd het lokaal uitwandelde. Pas een tijdje later besefte hij dat hij zijn colbert was vergeten en toen hij terug naar het lokaal ging, was het weg.

Nou, natuurlijk meteen het rondje gemaakt: naar de servicebalie, geïnformeerd of iemand zo lief was gewest het jasje daar te bezorgen. Nee, helaas. Misschien aan een kapstok, of bij een collega… Nee hoor, niets. Jasje was weg, jasje bleef weg.

Nu is dat op zich irritant maar verder niet. Colbertjes zijn niet goedkoop maar wel vervangbaar. De paar visitekaartjes in de jas zijn aanzienlijk makkelijker te vervangen. Het enige wat echt heel vervelend was, was dat Harald's sleutels in zijn zak zaten. Altijd heeft hij ze in zijn gewone jas zitten, maar omdat het gisteren zulk lekker weer was en hij zijn zomerjack niet bij zich had, zaten ze net deze keer in zijn colbertje. En zijn dus met colbert en al verdwenen.

Nu is het niet zo eenvoudig om op basis van visitekaartjes van zijn werk – die dus geen adresgegevens van thuis bevatten – Harald's adres te achterhalen, maar we wilden toch het zekere voor het onzekere nemen. Met sleutels is het wel erg makkelijk om hier gewoon binnen te wandelen, helemaal omdat onze slaapkamer helemaal boven is. Het was ook pas tien uur of zo toen Harald thuis kwam – deze weken zijn echt een gekkenhuis – dus even een paar nieuwe sloten kopen om die tijd ging ook niet.

Alle noodmaatregelen haalden we uit de kast. Het alarm op de achterdeur ging aan. Bij de voordeur hadden we geen alarm (het raampje in de voordeur is te klein om door naar binnen te komen, dus het alarm aan de voorkant zit ergens anders). De tussendeur van de gang naar de werkkamer stond op een kiertje open, zodat de katten tenminste wel naar de kattenbak konden, maar achter de deur stonden een paar lege flessen. Mocht er een slimmerik naar binnen sluipen en de tussendeur verder openmaken, zouden die flessen luid kletterend op de grond vallen. Ik sliep op de bank, die nacht, met mijn staf – een houten stok van bijna twee meter – naast me en een kat binnen handbereik. Harald sliep wel boven, maar ik had met hem afgesproken dat als er iets zou gebeuren, ik behoorlijk veel lawaai zou maken. Ook Harald had een houten wapen binnen handbereik, de boken, en de telefoon staat hoe dan ook naast zijn bed. Met andere woorden: we waren op alles voorbereid.

Natuurlijk gebeurde er niets.

Maar vandaag moest er toch meer gebeuren. Een nacht op de bank is nog wel uit te houden, maar mijn eigen bed slaapt toch lekkerder. En arme Sterne was helemaal van slag: hij slaapt 's nachts altijd op mijn voeteneinde, maar hee, deze keer lag ik niet op mijn oude vertrouwde plekje. Hij liep naar boven, naar de slaapkamer, en stond helemaal verbijsterd rond te kijken toen ik mijn dekbed en alles naar beneden zeulde.

Goed, dan maar een haak voor op de voordeur. Mijn ouders hadden er gelukkig nog een liggen, maar jammer edoch helaas, die paste niet. Ondertussen had Harald overlegd met een collega en bleek dat de cilindersloten op de deuren, ondanks de dievenklauwen, gemakkelijk te vervangen waren. Nou ja, dan moesten we maar nieuwe sloten kopen, er zat gewoon niets anders op.

Harald was deze avond wel op tijd thuis – lieve collega's hadden hem iets eerder naar huis laten gaan zodat we inderdaad nog die sloten konden gaan regelen. Hoera, Harald zag dus ook voor het eerst deze week de meisjes voordat ze in bed lagen.

Toen de kinderen eenmaal goed en wel in bed lagen, ben ik naar de lokale doe-het-zelver gegaan voor nieuwe sloten. We hoopten dat het qua prijs wel mee zou vallen, en in eerste instantie leek dat ook wel zo te zijn. Totdat een van de medewerkers aan kwam lopen en vertelde dat dat niet dezelfde sloten waren als degene die ik mee had genomen ter vergelijking. Dat waren deze, namelijk. Ze liep twee meter verder naar links en pakte een ander slot. Ik wist al dat ik minstens een twee sterren-slot nodig had en op het eerste slot dat ik in handen had, zag ik niets dat ook maar iets dat op sterren leek. Dit tweede slot had ze duidelijk wel, inderdaad.

Het was ook een flinke klauw duurder. Maar ja, ik heb liever een duur slot en een goede nachtrust dan een iets goedkoper slot en helemaal geen rust. Dan maar deze dus. Harald heeft de sloten vandaag nog vervangen en vannacht kunnen we dus weer rustig slapen…