Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Vakantie op kleine schaal

Deel 2: Dan maar de stad in

Skyros-stad is een lieflijk dorpje, dat heel schilderachtig tegen een heuvel ligt aangeplakt. Er is alleen één nadeel: het is absoluut niet kinderwagen-vriendelijk. We hebben het wel geprobeerd, de dag na aankomst, maar de kinderwagen hobbelde zo dat het regelmatig een wonder was dat de baby er niet regelrecht uit stuiterde en op de grond viel. Trappen waren nog veel leuker, want dan moest ik eerst met de oudste naar boven of naar beneden, terwijl Harald ondertussen de kinderwagen beetpakte en de baby met kinderwagen en al meenam. Gezellig, misschien, maar niet practisch. En een schilderachtig tegen een heuvel aangeplakt dorpje bestaat vrijwel alleen uit hellingen en trappen.

Het hielp ook niet dat de kinderwagen na het eerste bezoek aan het stadje begaf.

We waren met de taxi naar Skyros-stad gegaan omdat we geen auto hadden en geen zin hadden om met twee kinderen te wachten op de bus. De bustijden stonden dan wel op een blaadje in de map die we hadden gekregen, maar Grieken en bustijden zijn ongeveer hetzelfde als Amsterdammers en bustijden: ze zijn variabel.

Dan de taxi maar. Men neme de telefoon en belle de enige taxichauffeur die volgens de hostess goed engels spreekt. De griekse definitie van 'goed engels' komt vaak neer op 'iets meer spreken dan alleen "Hello" "Okay" en "Goodbye".' Dat gesprek ging ongeveer als volgt.

"Né!" (daarmee neemt een griek standaard zijn telefoon op)

"Eh, hello.. you are a taxi driver?" (ik durfde het woord 'cab' maar niet te gebruiken)

"Né."

"Ah, right. Yes. We would like to order a taxi to Skyros-town.. We are staying in the Blabla accomodations in Girísmata. Could you come and pick us up?"

"Né."

"Ah. Great. And how long until you are here, do you think?"

Iets onverstaanbaars, maar wat lijkt neer te komen op "fifteen minutes."

"Thank you. Bye."

Klik.

"En?" vroeg Harald die met spanning had zitten luisteren.

"Hij is hier over een kwartier. Hoop ik."

Dus een kwartier later stonden we aan de rand van de weg, met een baby in de kinderwagen en een twee jaar oude peuter die gehurkt met twee volle handen steentjes over haar knuffelpoes aan het scheppen was ("Nee! Bah!").

Het duurde nog een paar minuten langer maar inderdaad, daar kwam daadwerkelijk een taxi aan! We stapten in – de kinderwagen paste maar nét achterin – en reden naar het stadje.

Daar brachten we een paar genoeglijke uurtjes door. Hapje eten, slokje drinken en in het ene winkelstraatje kijken naar kleding, Skyriaans houtsnijwerk en de gebruikelijke uitstalling van drank, zoet spul en kitsj in toeristenwinkeltjes.

Een taxi terug regelen zou makkelijker moeten zijn, want nu konden we tenminste naar de taxi-standplaats lopen. Inderdaad, daar stond een taxi, maar zonder chauffeur. Of de bijbehorende persoon op een terrasje in de buurt zat was niet duidelijk, maar we hebben hem niet meer kunnen vinden. Gelukkig kwam er een paar minuten later een andere taxi aan en die bracht ons terug naar het appartement.

Alleen, bij het uitpakken begaf de kinderwagen het. Het onderstel was nu onbruikbaar geworden, alleen de bak waar de baby in kon liggen was nog heel.

Dit was de tweede dag van de vakantie.

Molos en Skyros