Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 09-01: Dood en leven

Leven en dood houdt de meiden al een tijd flink bezig – ja, inderdaad, sinds ongeveer een jaar. Nou ja, iets eerder eigenlijk, maar toen mijn vader overleed kwam het wel in een stroomversnelling.

Rachel heeft maanden lang vermeden er ook maar iets over te zeggen, en zelfs nu praat ze hier nog niet graag over. Maar af en toe komt er ineens iets uit. Zoals afgelopen zomer, toen ze ineens haar bed uitkwam met een: "Ik wil niet dood!" Sinds die tijd hebben we een aantal keer gepraat over dood en leven, mijn gedachten erover, gedachten en theorieën van anderen. Ik heb haar een decoratiesteentje gegeven in de vorm van een diamant en haar verteld dat al die gedachten, ideeën, theorieën die er bestaan maar een facet vormen van het geheel, en dat niemand de waarheid volledig weet – behalve misschien diegenen die de grens al overgegaan zijn.

"Ik wou maar dat opa terug kon komen om het ons te vertellen," verzuchtte Rachel. Tja, meis, dat zou ik ook graag willen, maar helaas…

Tegenwoordig staat de foto van opa op het nachtkastje, vlak naast Rachel's bed, en ze zegt hem elke avond welterusten. Ook vertelde ze pas geleden dat ze opa wel eens om raad vroeg, als er iets was wat haar dwars zat. Het geeft me wel een warm gevoel wanneer ze dat zegt.

En toen er pas geleden op een radiozender reclame werd gemaakt voor "Een jaar gratis leven," zei Rachel dat ze dat graag aan opa zou willen geven: dat opa weer een jaar zou leven, en in dat jaar zouden ze hem vast beter kunnen maken…

Esther laat wat meer vallen, tussen neus en lippen door. Zij vindt het helemaal geen probleem om, wanneer ze komend weekend bij oma gaan logeren, in de kamer boven te gaan slapen, in opa's bed. Ze haalt ook makkelijker herinneringen aan opa op, dat ze naar boven sloop om te kijken of mijn vader stiekem rookte en dan heel hard: "Oma! Opa rookt een bah'tje!" riep, of dat opa altijd "Koesje" zei in plaats van kusje. Rachel wil daar niets van weten.

Maar ook de diepere dingen houden Esther bezig. Zo vroeg zij een paar weken terug ineens, rond bedtijd: "Mama, bestaat god?" Iep, wat een vraag om zo even tussendoor te beantwoorden. Ik heb het haar zo goed mogelijk uitgelegd.

Eergisteren ook weer: "Wat is bidden?"

"Dat is praten met god, of dingen vragen," vertelde ik.

En toen ze vanochtend in een vriendenboekje van een van haar schoolvriendjes de vraag kreeg: "Wat wens je voor de toekomst?" was haar antwoord dat ze wilde dat God bestond (ik had trouwens niet gezegd dat hij niet bestond, maar het wat in het midden gelaten…), dat hij dan alle mensen weer tot leven kon wekken – en dus opa ook…

Zeven jaar, die kleine is met behoorlijk wat pittige vragen bezig! Maar daarna gaat ze ook net zo vrolijk weer met haar nintendo spelen of voor de zoveelste keer kijken naar "Hoe tem je een draak?".