Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 18-07: Ochtendrituelen

Rachel heeft dan ook 's ochtends de meeste moeite met op te staan. Ook Esther komt een enkele keer naar beneden – eergisteren bijvoorbeeld, omdat ze ons hoorde praten en dacht dat Rachel langer op mocht blijven. We hebben haar verteld dat dat niet zo was, gaven ook Esther een knuffeltje en een kusje en ook die klom weer vrolijk naar boven. Maar Esther staat 's ochtends vrij vlot en zonder gemopper op.

Rachel, daarentegen, blijft in bed liggen, ogen gesloten, poes tegen zich aan. Meestal is het eerste wat ik hoor een grauw: "Laat dat gordijn dicht!" bijvoorbeeld. Of een gemompeld: "Ik wìl nog niet opstaan!" Waar ik het op zich helemaal mee eens ben, om kwart over zeven opstaan is ook niet iets wat ik vrijwillig doe, maar helaas, het moet. Of Rachel vraagt: "Nuni?" en als die niet beschikbaar is: "Sterne? Frain?" En mama is zo goed nog niet of ze haalt een langslopend poezebeest en zet die op haar bed. Ach, ik word zelf ook altijd een stuk blijer wakker als ik nog even met mijn katertje kan knuffelen voor het opstaan, dus dat kan ik me wel voorstellen.

Daarna moppert Rachel zich naar beneden. Liedjes als: "Ze hebben allemaal een kanjer van een ochtendhumeur" worden door haar niet gewaardeerd.

Ondertussen is Esther daar ook aangekomen en staat Harald daar brood te smeren voor het ontbijt en de broodtrommeltjes. Ik ga weer naar boven, pak onderweg de kleren voor de meisjes en ga me zelf wassen en aankleden.

Tegen de tijd dat ik daarmee (bijna) klaar ben, is het eerste meisje alweer boven. Meestal is dat Rachel, die ondertussen wat meer wakker is geworden en ook een stuk gezelliger is. Rachel wast en kleedt zich vlot aan, hoewel ze stelselmatig haar pyama of onderbroek en de handdoek op de grond laat liggen. Daarna poetst ze haar tanden en stuitert weer naar beneden.

Ergens in die tijd is ook Esther naar boven gekomen en nu is het zaak om te zorgen dat zij zich gaat wassen en aankleden. Als we purretje haar gang laten gaan doet ze het uiteindelijk wel, maar gaat er rustig een half uurtje overheen. Ze gaat bijvoorbeeld eerst naar haar kamer en daar een verhaaltje lezen, of met de nintendo spelen. Helaas, strenge mama komt eraan en bonjourt de dame naar de badkamer.

Omdat Esther ook daar staat te treuzelen, pak ik meestal uiteindelijk een spons en boen haar af. Handdoek geven (ondertussen Rachel terug roepen om haar handdoek en onderbroek op te ruimen) en "Afdrogen, dame!"

Daarna is het zaak om Esther naar de slaapkamer te dirigeren waar haar kleren liggen, in plaats van haar naar haar eigen kamer te laten gaan waar ze rustig verder zou gaan lezen of spelen. Purretje moppert meestal dat ze een jurk aan wil – als het aan haar lag, zou ze elke dag in een jurk rondlopen. Maar dat kan lang niet altijd. Hoe dan ook, met wat hulp van mij om het tempo erin te houden kleedt ze zich aan. Daarna gaat ook zij haar tanden poetsen en ondertussen ga ik naar beneden. Onderweg wordt Rachel nog een keer terug geroepen om de pyjama die ze op de grond in haar kamer heeft gesmeten op haar bed te leggen en haar bed op te maken (lees: haar dekbed recht trekken). Mopperend stampt Rachel weer naar boven.

Eenmaal beneden worden de haren van de meisjes gekamd en in staartjes of vlechtjes gedaan (wat dat betreft zijn jongens dan wel weer een stuk makkelijker). De dames worden gesommeerd om pakjes drinken en fruit te pakken, ik zorg ervoor dat de tassen netjes zijn ingepakt terwijl ze hun jassen en schoenen aan doen, en dan is het rond een uur of acht en eindelijk zijn ze klaar om te vertrekken.

Rachel loopt meestal als eerste de deur uit: "Het is acht uur! Ik ga naar school!" en Esther blijft nog een beetje achter. Knuffels voor het raam zetten of vragen of ze met de step naar school mag, of lekker voor mama uit rennen ("Mama! Je moet wel rennen, hoor!" "Kreun. Het is acht uur." Mama in sukkeldrafje er achteraan).

Op school moet ik Esther dan de luizentas uit de klas laten halen, jas erin, schoenen op het rekje, pauzehapje, drinken en lunch in de bakken. (Hoera! Nog maar twee keer en daarna is het vakantie. Volgend jaar hoeft ze dat gedoe met die schoenen en bakken niet meer. Gewoon jas in luizentas doen, tas aan het haakje hangen en hop.) Dan Esther nog een knuffel geven en nog even bij Rachel de klas in kijken, en daarna ga ik weer terug naar huis.

En daar zak ik met wat te drinken achter de computer. Tijd voor mama om even rustig wakker te worden…