Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zaterdag 19-03: Timmerdorp, ochtend

Natuurlijk zijn er altijd mensen die net even weggewandeld zijn op het moment dat een vlotte ouder gaat tellen, of die niet in de gaten hebben dat het gaat om het aantal kinderen dat ze willen opgeven. Toen ik eenmaal mijn formuliertje kreeg, om vijf voor half tien, bleek ik nummer 72 te zijn.

Maar toen ging het gelukkig snel. In de school vulde ik het papiertje in en toen maar wachten totdat ik de zaal in mocht (normaal gesproken was dit de bibliotheek van de school). Helemaal gladjes verlopen deed het niet, want terwijl ik stond te wachten werd herhaaldelijk geroepen dat nummer 27 binnen mocht komen. "Nummer 27!"

"Ik heb nummer 72, mag dat ook?" riep ik terug – na vier uur koukleumen, bevroren tenen en slaapgebrek was ik ondertussen in een wat melige bui.

De vrouw bij de deur reageerde goedgemutst.

Toen ik het formulier had ingevuld had ik nog net even de tijd om het toilet van de school op te zoeken (wat een opluchting!) en toen ik daarmee klaar was, was ik al bijna aan de beurt.

Op het formulier werd een sticker geplakt met 'Betaald', daarna werden er twee papiertjes met 'pallets slopen' aan vastgeniet – iedere ouder moet ook meehelpen met de voorbereidingen van het timmerdorp: palen ontspijkeren, wc's schoonmaken, spijkers uitdelen, EHBO, handdoeken wassen en pallets slopen zodat de kinderen timmerhout en spijkers hebben. Echt alles wordt gebruikt en herbruikt. De meeste mensen hebben een hekel aan de pallets slopen, dus blijft dat meestal als laatste klusje liggen.

Maar omdat Harald en ik niet in Castricum wonen en dus ook niet even heen en weer kunnen gaan om elke dag de wc's schoon te poetsen, en we geen hekel hebben aan die dingen uit elkaar te trekken (zowel Harald als ik hebben vroeger ook hutten gebouwd van oude pallets!) hebben we dat vorig jaar gedaan en dat is ons goed bevallen.

Uiteindelijk werd dat papiertje ingeruild voor een formulier dat we mee naar huis mochten nemen, met de data van het timmerdorp, de datum van het pallets slopen enzovoorts enzovoorts. En daarna stapte ik met een blij gevoel de – intussen lekker warme – auto weer in. De zon scheen vrolijk en al snel warmde ik ook weer op.

Het was gelukt!