Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 16-03: Hoera!

Gisteren was mijn grote grietje jarig: Rachel is zeven jaar geworden! Opmerkingen zoals: 'Wat gaat de tijd toch snel' en 'Het lijkt nog maar zo kort geleden' zijn geregeld langs gekomen, ja. En natuurlijk hoor je dat van alle kanten, maar het is ook echt zo. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat dat kleine frummeltje in onze armen lag, lekker ingepakt in een warme wollen deken, met grote ogen naar ons starend.

En nu is ze alweer zeven. Een lang, tenger meisje met mooie blonde haren en grote bruine ogen, die nieuwsgierig om zich heen kijken. Ze is mooi, levendig, in van alles geïnteresseerd, praat veel en graag en houdt heel veel van lezen (vooral voorgelezen worden), tv kijken, zwemmen, en dansen. Sinds afgelopen zondag, toen we haar een Nintendo DSi voor haar verjaardag gaven – zondag was haar 'grotemensenfeestje' – is ook dat een grote favoriet.

De voorbereidingen voor een verjaardag van een zevenjarige zijn ondertussen een behoorlijke operatie aan het worden. Want wanneer moet het kinderfeestje? Rachel is ondertussen bezig om te proberen af te zwemmen en dus moet ze elke zaterdag naar het zwembad in Almere-Haven. Woensdagmiddagen zijn bij veel kinderen al gevuld, door dansles, voetbal, hockey, zwemmen, muziekles, noem maar op. Dus dan maar de zondag na het grotemensenfeest, komende zondag dus. Lange verjaardag!

Zaterdagavond hebben Harald en ik de huiskamer en de keuken versierd, en Rachel's stoel. Zondag, toen we ons uit de omhelzing van ons bed hebben los weten te weken, zijn Harald, Esther en ik naar beneden gegaan om voor de bijna-jarige ontbijt op bed te maken. Op speciaal verzoek een beschuitje met suiker, een beschuitje met kaas, een gekookt ei, thee en verse sinaasappelsap. Dit werd op een blad gelegd, pakjes erbij, en zingend ("Er is er een bijna jarig, hoera hoera, dat kun je wel zien, dat is zij…") kwamen we de kamer binnen. Rachel zat rechtop in bed – ze was natuurlijk allang wakker – en straalde.

Het bezoek kwam 's middags en dat was moeilijk voor Rachel, hoor. Eerst duurde het een tijd voordat de Nintendo was opgeladen. Rachel en ik zijn nog even naar het Leeghwaterpark gegaan om daar te gaan hardlopen – althans, ik rende en Rachel speelde. Daarna zijn we uitgebreid in bad gegaan en tegen de tijd dat we daar uit kwamen, was de Nintendo helemaal opgeladen.

Het spelletje dat ze erbij had gekregen, kende Rachel al van de Nintendo van Jesca en daar was ze superblij mee. Even wennen, maar daarna speelde ze het spelletje alsof ze het al jaren had.

En toen was het eindelijk twee uur en stond het bezoek voor de deur. Rachel was zo enthousiast dat ze de cadeautjes midden in de gang uitpakte in plaats van te wachten tot we boven zaten.

Koffie, thee, limonade, lekkere dingen op tafel en toen kwam het grote moment: De Taart. De taart was versierd en opgeleukt met prinsessedingen, slagroom, hartjes en andere soorten snoepjes, en natuurlijk de kaarsjes.

De versierde stoel werd naar boven gedragen, Rachel klom erop en er werden liedjes voor haar gezongen. Daarna blies ze in een keer de kaarsjes uit. Iedereen kreeg een stukje taart – de meiden kregen hun stukje niet eens op! Het was een gezellige dag.

Hoera!