Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Vrijdag 15-10: Ochtendspits

Ik ben altijd blij als de ochtendspits weer achter de rug is. Ik ben al niet bepaald een ochtendmens, en om dan zo te rennen en te vliegen 's ochtends vind ik al helemaal niet leuk. In oudertijdschriften en zo kunnen dan wel leuke tips staan om de ochtendspits te veraangenamen (wat alleen al aangeeft dat ik tenminste niet de enige ben die er zo over denkt): spullen 's avonds al klaarzetten, de kinderen een deel van de verantwoordelijkheid geven, werken met klokken met kleurtjes of met kaartjes…

Ja doei. Kinderen blijven treuzelen en ouders blijven opjagen. Zo ziet bij ons de ochtendspits eruit:

7.10: de wekker gaat. Da's nog aan de late kant als je bedenkt dat we ongeveer een uur later op school moeten zijn. Maar ik heb gemerkt dat als je eerder opstaat, je uiteindelijk nog steeds gestressed rondloopt, dus dan kunnen we net zo goed zo lang mogelijk blijven liggen.

Meestal word ik wakker iets voordat de wekker gaat. Meestal, maar de laatste tijd gebeurt het toch geregeld dat ik pas wakker word wanneer er eerst een zachte tik klinkt en daarna de muziek begint te spelen (vroeger werkte dat door een stereotoren en een tijdklok, tegenwoordig wat moderner en compacter met een iPod en een daarvoor geschikte wekker/docking station). Het wordt tenslotte steeds later licht, nu, en daardoor dus ook lastiger om m'n bed uit te komen. En dat terwijl we de herfstvakantie nog niet eens gehad hebben!

Maar goed. Knip, lichtje aan. Overeind komen. Kat aaitje geven. Naar Esther's kamer slenteren, deur open doen. Esther gaat slaperig overeind zitten. "Goeiemorgen, Esther!" We knuffelen even wat, kletsen even samen.

Ondertussen is Harald ook opgestaan en loopt naar beneden. In Rachel's kamer gaat het licht aan en ook de muziek. Rachel heeft een eigen cd-speler op haar kamer en vindt het, net als ik, fijn om wakker te worden met muziek. In haar geval meestal Kinderen voor Kinderen of K3 en andere Studio 100-muziek. En omdat ze het ook beneden wil kunnen horen overstemt dit de muziek uit mijn kamer, die ik daarna dus meestal uitzet.

Esther gaat naar beneden voor het ontbijt, papa en Rachel ook. Harald maakt brood voor de kinderen en zet de spullen voor de tassen klaar: broodtrommels, fruithapjes en drinken. Ondertussen ben ik me boven aan het wassen en leg ik de kleren klaar voor de kinderen.

7.30: Rond deze tijd komen de kinderen naar boven. Meestal is Rachel de eerste, soms nog kauwend op haar laatste hap brood. Rachel is altijd klaarwakker 's ochtends en vrolijk aan het babbelen. Nu heb ik geen ochtendhumeur en ben ik ook altijd wakker wanneer de wekker gaat, maar om nou te zeggen dat ik dan al zin heb in uitgebreide gesprekken, nou nee. Maar goed, ik babbel wel terug, al begin ik wel met Rachel aan te sporen dat ze zich nou eens moet gaan wassen.

En haar pyjama of nachtonderbroek of nachtjapon oprapen en netjes op zijn plaats leggen.

En haar handdoek oprapen na het afdrogen.

En je nu eindelijk eens gaan wassen! Ja, ook je snoet en je billen. Nee, je buik en tenen hoeven niet…

Dan komt Esther naar boven. Zelfde verhaal.

"Deze trui wil ik niet! Ik wil een trui met 'iets' erop!" Esther houdt niet van effen truien, om de een of andere reden. Afhankelijk van mijn bui en van hoeveel tijd er is laat ik haar iets anders uitzoeken of dwing ik het af.

Esther wordt nog wel eens geholpen met wassen. Daarna spoor ik haar aan om zich te gaan aankleden. Ondertussen is Rachel daarmee klaar.

"Rachel, tanden poetsen. En ruim je pyjama nou eens op. En je handdoek!" Rond deze tijd is de ochtendspits op z'n hoogtepunt en is mijn geduld redelijk op.

Esther begint zich aan te kleden. Meestal help ik haar een handje. Echt nodig is het niet, maar het gaat wel een stuk sneller. (In het weekend, wanneer we een stuk minder haast hebben, help ik haar dan weer niet.)

Dan is het tijd voor Esther om haar tanden te poetsen, en ik maak van de gelegenheid gebruik om die van mij ook meteen te doen. Rachel, die al klaar is, gaat naar beneden. ("Ik ga naar beneden, mam!" "Rachel, kom eens terug!" "Wat is er, mam?" "Wat denk je?" "Oh ja. Mijn handdoek.")

Ergens tussen 7.45 en 7.50 – eerder het laatste dan het eerste – komen wij dan ook beneden. Dan hebben we nog maximaal tien minuten voor het kammen van haren en eventueel in staartjes of vlechtjes doen, het aantrekken van schoenen, het inpakken van tassen, het aantrekken van jassen ("Mam, mag ik mijn bodywarmer aan?" "Nee.") en dan, rond een uur of acht, kunnen we eindelijk weg.

8.00: En we zitten op de fiets. Tenzij het heel hard regent, dan gaat deze luie mama toch maar liever met de auto. Maar onder normale omstandigheden gaan we gewoon lekker fietsen. "Mam, mag ik een steuntje?" vraagt Rachel, die het wel lekker vindt om een stukje geduwd te worden. Ik ook, en dus geeft Esther mij af en toe een 'duwtje'. Niet dat het voor de snelheid uitmaakt, maar het voelt wel grappig, die kleine handjes tegen mijn rug.

We fietsen naar school, Rachel vrolijk kwekkend over van alles en nog wat. Vanochtend zongen we samen 'Schipper mag ik overvaren' en bedachten we om de beurt manieren om 'naar de overkant' te komen: achteruit, hinkelend, op handen en voeten. Ja, op die manier komen we ook naar school! Esther is meestal minder kwebbelig, zo 's ochtends.

Op school aangekomen gaat eerst mijn fiets op slot, daarna lopen Esther en ik naar Rachel's fiets om die vast te zetten. Dan pakken we de tassen en lopen de dames de school in. Er staat een herfsttafel aan het begin van de gang op dit moment met onder meer een heel lief hertje, en Esther wil die het liefst even een aaitje geven wanneer ze daar langs komt.

Dan hangt Rachel haar tas op en stopt haar jas in de luizentas. Nog even een knuffel en mijn grote meid verdwijnt de klas in. Esther moet wat meer geholpen worden: haar schoenen moeten nog uit, haar broodtrommels en drinken moeten de bakken in voor ochtendhapje en lunch. Maar tenslotte zijn ook haar spullen opgeruimd en gaat ook zij de klas in. Laatste knuffeltje, juf handje geven en mama kan weer weg.

8.15: En dan zit ik op de fiets en is de ochtendspits achter de rug. Even een paar minuten rust. Zometeen ben ik thuis en dan kan ik weer de vaatwasser uit gaan ruimen, de ontbijtboel op gaan ruimen en er weer in zetten, de was klaarzetten en alle andere dingen doen…

Maar eerst even rustig achter de computer kruipen, de kranten doorsnuffelen en eindelijk even genieten van mijn eerste slokje thee.