Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Dinsdag 29-06: Bijna vakantie!

De laatste paar weken van het schooljaar tikken voorbij. Esther gaat nu drie dagen per week naar de basisschool, maandag- en dinsdagochtend, en afgelopen vrijdag was ze voor het eerst een hele dag. Dat was best lang voor die krummel, zeker nu er toch meer eisen aan haar worden gesteld. Ze mag niet meer gewoon vrijblijvend wat aanrommelen en spelen, maar wanneer ze een werkje pakt wordt er nu van haar verwacht dat ze het netjes afmaakt voordat ze het volgende pakt. En ook in een kring zitten en stil zijn is soms best lastig.

Zo kwam ik Esther anderhalve week geleden op vrijdag ophalen – de week voordat ze een hele dag bleef, dus. De juf was ziek, dus hadden ze een invaller, die niets van Esther's achtergrond wist. "Hoe ging het?" was mijn gebruikelijke vraag op het schoolplein. De kinderen stuiterden buiten vrolijk rond.

"Het ging wel goed," zei invaljuf. "Maar het is wel een koppig dametje, hoor."

Ja, vertel mij wat.

Invaljuf vervolgde: "Ze zei op een gegeven moment: 'Ik ben een meisje, dus ik mag praten.' 'Nee,' zei ik, 'Kijk maar, je zusje is ook stil en de andere kinderen ook, dus jij moet ook stil zijn.' 'Maar ik ben een meisje, dus ik mag praten'."

Goed, ik nam afscheid en ging samen met Esther naar huis. Maar pas 's avonds laat, onder het tandenpoetsen, viel mijn muntje. Als Esther dat zei, op welke opmerking zou ze dan gereageerd hebben? Esther is heel oplettend.

Nu vermoed ik dat invaljuf iets gezegd heeft als "Jongens, nu moeten jullie allemaal je mond houden." En dat heeft Esther heel letterlijk genomen: alle jongens moesten stil zijn, maar zij is een meisje en dus mocht zij wel praten.

Slimme Esther!

Maar goed, bijna zomervakantie, dus. Na de vakantie gaat Rachel naar groep drie en gaat Esther, zoals het er nu naar uitziet, gewoon hele dagen naar school. Mama meer tijd voor schijfwerk, dus ook hopelijk meer stukjes!

Maar voor die tijd hebben we dus lekker nog een aantal weken vrij. Het weer werkt ook eindelijk mee: na besneeuwde en ijzige winter en een natte en druilerige lente is dan eindelijk de zomer begonnen. Weerkundigen voorspelden al maanden dat omdat de winter zo koud was, we wel eens een hete zomer zouden krijgen. Nou, tot het begin van vorige week hebben we daar weinig van gemerkt! Maar nu is het dan toch lekker zonnig en warm en lopen de kinderen al een week in zomerjurkjes en rokjes rond.

Zonnig, en warm. Van dat 'Waarom zouden we eigenlijk op vakantie gaan, hier is het toch ook mooi weer?' lekker warm.

We hebben ook het zwembad opgezet, dat grote ronde ding dat onze halve tuin vult. Hij blijkt lek te zijn: een klein gaatje aan de zijkant waar het water uit spoot. Natuurlijk zo'n mini-lek dat je pas opmerkt wanneer het bad gevuld is. Ik heb het provisorisch gedicht met wat tape en nu spuit het water er niet uit maar sijpelt het. Plakken we wel weer wanneer we het bad weer leeg laten lopen, hoor. Om het nu eerst half-leeg te gooien, te plakken, vierentwintig uur te wachten voordat het plakspul goed vast zit en het daarna weer vol te gooien is wat veel gedoe en dan krijg ik denk ik ruzie met twee kleine meisjes ook.

Maar toch: ik heb zin in de vakantie. Mooi weer of niet, klein zwembadje of niet, ik wil die mediterrane geur weer opsnuiven, de mooie blauwe zee weer zien, echt kunnen zwemmen in een zwembad of de zee zonder daarvoor een half uur te moeten reizen. Ontspannen wandelingen maken door de natuur, de olijfbomen weer zien met hun knoestige, gedrongen vormen, en gewoon twee weken lekker kunnen ontspannen.

Nog maar een paar weken…