Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Dinsdag 01-07: Grote school

Ook Esther is nu zo langzamerhand begonnen op de basisschool. Iets later dan Rachel, en nog geen hele dagen – daar zit een verhaal aan vast.

Een paar maanden geleden hebben we na overleg met Esther's peuterschool toch besloten dat ze daar niet lekker in haar vel zat en dat we gingen uitkijken naar een ander peuterschooltje, een waar ze wat meer individuele aandacht krijgt. Esther is ons lieve 'draakje dwarskop', die een behoorlijk sterk willetje heeft, en dat zit haar soms flink in de weg. Zo kon ze op de peuterschool ook echt dwars doen, niet mee willen doen, niet in de groep zitten, gillen en met dingen gooien als iets haar niet beviel. En hoewel ze er nog wel met plezier naar toe ging, was het de leidsters in elk geval duidelijk dat ze aan het eind van de ochtend toch echt veel moeite had om nog mee te doen.

Dus naar een andere peuterschool. Het werd Pim-Pam-Pommetje, een schooltje dat speciaal gericht is op kinderen die wat extra ondersteuning nodig hebben: er zitten kindjes met Down, er zat een autistisch jongetje, kinderen met een taalachterstand, maar ook kinderen die 'gewoon' heel angstig en onzeker zijn. Er zijn daar meer leidsters en kleinere groepen, waardoor de kinderen meer aandacht krijgen – en waardoor Esther makkelijker kan oefenen met de sociale interactie waar ze nog wat moeite mee heeft.

Ze is wel heel slim namelijk, ons purretje. Ze begint al woordjes te spellen en te lezen, bijna net zo goed als Rachel dat kan, en houdt ook van het spelen met cijfers. Puzzelen kan ze ook heel goed, dus nee, aan haar intelligentie mankeert niets. Nu is alleen zaak om te zorgen dat ook de sociaal-emotionele ontwikkeling daar niet bij achterblijft, en daar mankeert het soms nog wel eens aan.

Ze heeft er bijvoorbeeld moeite mee om gestoord te worden als ze ergens mee bezig is, of als iemand iets doet wat zij niet wil. Esther kan helemaal gestressed raken als ik bij het zingen van een liedje ineens andere woorden gebruik. "NEE! Zo hoort het niet!" roept ze dan. Ze houdt dus van structuur.

Maar ze kan wel goed met andere kinderen spelen. Op de basisschool heeft ze al een vriendinnetje, Iris. Die kent ze van de schaakochtenden – op woensdag geeft Harald schaakles, en de moeder van Iris is een van de andere schaak-ouders. Dus kwam Iris vaak mee, en aangezien ik geregeld met Rachel en Harald meeging en Esther dan ook meenam, gingen die twee lekker zitten spelen. In de bouwhoek of de poppenhoek: twee meisjes van bijna vier jaar oud. Ze kunnen het goed met elkaar vinden. Esther is al een paar keer bij Iris gaan spelen en omgekeerd, en ze zijn op elkaars verjaardagsfeest gekomen.

Dus dat gaat wel goed! En we merken dat Pim-Pam-Pommetje Esther ook goed doet: ze leert daar ook om dingen beter onder woorden te brengen, dus wanneer ze boos is kan ze beter zeggen wat ze wel en niet wil, in plaats van alleen te gillen in machteloze woede. En ach, misschien is ze ook wat over het 'overprikkeld zijn' heen aan het groeien: waar ze vorig jaar bij de kermis en bij het Stoomfestival nog alle kanten op schoot en heel gauw moe en prikkelbaar werd, bleef ze nu keurig netjes bij ons, stapte netjes ook de attracties weer uit wanneer de ritjes waren afgelopen en werd ze niet zo snel boos.

Al met al gaat het de goede kant op. Maar toen kwam het volgende hoofdstuk: de lagere school.

Al ruim van tevoren hadden we contact opgenomen met juf Cora om haar op de hoogte te brengen van Esther's karakter en temperament, en het feit dat ze op dit moment naar een andere peuterschool gegaan was en de reden waarom. We hebben daarna verschillende gesprekken gehad op de basisschool waarin we bespraken wat de beste manier was om Esther daar te laten wennen, wat we voor verwachtingen hadden en wat de school kon bieden.

En na de meivakantie – want Esther was vlak voor deze vakantie jarig – zou ze dan eindelijk beginnen. We hebben afgesproken dat we haar heel rustig laten wennen, dus niet de gebruikelijke 'vijf ochtenden en dan gewoon van start', maar de periode tot de zomervakantie gebruiken om Esther met de school te laten kennismaken, en omgekeerd.

De eerste keer was dus heel erg spannend! Esther zou een uurtje blijven en ik had met de juf afgesproken dat ik dat uur maar op school zou blijven, gewoon voor het geval dat het toch mis zou gaan – als Esther bijvoorbeeld een driftbui zou krijgen en daardoor eerder weg zou moeten gaan.

Na een uurtje meldde ik me dus weer bij de klas en zag daar de kinderen aan het werk. Esther stond met een ander kindje in de buurt van het poppenhuis en leek me niet te zien. "Het ging goed," meldde de juf en we besloten er nog een uurtje aan vast te plakken. Nu hoefde ik niet meer op school te blijven en ging dus naar huis, gloeiend van trots over hoe het kleine purretje het deed.

Nog een uur later fietste ik weer terug en keek de klas rond. Geen Esther! Nee, die was even naar de wc, samen met een ander kindje, en ze kwamen net weer terug. Purretje ging ook zonder problemen mee naar huis.

Het ging zo goed dat we besloten dat Esther de week erop de hele ochtend kon blijven. Drie uur lang, tot kwart over elf. Ook dat ging goed, en de keer erop ook, hoewel Esther nu toch meer van haar eigenzinnige karakter laat zien. Wat op zich ook niet slecht is, want ze hoeft niet de hele tijd op haar tenen te lopen. Ze mag zijn wie ze is, maar moet zichzelf er niet bij in de weg zitten.

Afgelopen dinsdag vroeg Esther of ze nu 'de hele dag mocht blijven'. Nou, dat vond juf Cora niet zo'n goed idee – we zouden tenslotte langzaam opbouwen en de hele dag was wel lang. En trouwens, Esther moest 's middags nog naar Pim-Pam-Pommetje. Maar we spraken wel af dat ze ook op vrijdag naar school mocht, nu. Dan kwam ze weliswaar bij juf Marisa in de klas, maar daar zou ze toch aan moeten wennen. En die ochtend zou er ook nog een meisje haar verjaardag vieren, dus ik ben benieuwd hoe dat weer gaat.

Maar vooralsnog doet Esther het goed op de basisschool!