Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Vrijdag 08-01: Meer sneeuw

Mijn wat wrange constatering dat de sneeuw toch met een dag of drie wel uit Almere verdwenen zou zijn ten spijt, bleef het een weekje wit. Rond de kerst begon het weer te dooien, en hoewel het KNMI het officieel als een witte kerst klassificeerde, was hier op tweede kerstdag vrijwel alle sneeuw verdwenen. Maar een paar dagen later daalde de temperatuur opnieuw, het begon 's nachts stevig te vriezen en ook overdag bleef de temperatuur rond het vriespunt schommelen, en toen viel er, opnieuw, sneeuw.

Op oud en nieuw vielen er weer wat aarzelende vlokjes. We waren in Boxmeer, om daar oud en nieuw door te brengen met Dagmar, Kevin en Cor, en Harald en ik zouden nog even een stukje hardlopen. Eindelijk weer eens een keer met ons tweeën! Het was ook de eerste keer dat ik een uur lang non-stop gelopen heb – een prestatie waar ik nog steeds trots op ben. Maar tijdens die tocht begon het weer te sneeuwen, kleine vlokjes die zacht neerdaalden.

Die avond bleef het af en toe sneeuwen en de volgende dag, de eerste van het nieuwe jaar, lag er een dun poederlaagje op de auto. We namen afscheid van mijn broertje en zusje, de kinderen hadden helemaal geen zin om weg te gaan – Dagmar en Kevin waren heel leuk en gezellig en ze hebben leuke spelletjes op hun computers.

De dag daarna ging ik nog een rondje lopen en toen was het hier fors aan het sneeuwen. Tegen de tijd dat ik terug kwam zag ik eruit als een sneeuwpop en even later droop ik aan alle kanten, maar ik genoot van het felle weer. En toen Harald's ouders hier een dag later waren voor Harald's verjaardag en ze even hond Jasper gingen uitlaten, ging Rachel mee – op de slee.

's Avonds hebben we nog even een korte wandeling gemaakt, met ons vieren. Rachel ging buitenspelen. "Mam, ga jij mee?"

Ja, daar had ik wel zin in. Harald was ook te porren en ook Esther scharrelde vlug naar beneden. Weer de sleep gepakt en we hebben een kort rondje gemaakt langs de sloot. Aan de overkant was een klein heuveltje en daar zijn de kinderen een paar keer vanaf gesleed. Het ijs op de sloot was nog erg dun en onbetrouwbaar, jammer genoeg.

Sinds die tijd is de temperatuur laag gebleven en is er zo nu en dan meer sneeuw bijgekomen. De stoepen zijn overal wit – als er sneeuw wordt weggehaald valt het er toch vrij snel weer bij. Veel straten ook, want het strooizout gaat er hard doorheen in Nederland en veel gemeenten, waaronder Almere, kampen al met een tekort. Ik heb Rachel dan ook al een paar keer opgehaald van school met de slee – het feit dat mijn fiets besloot dat hij er, dit nieuwe jaar, genoeg van had, hielp ook niet mee.

Gisteren dus ook een nieuwe fiets gekocht en meteen mijn vuurdoop gehad op de gladde fietspaden met een ukkie achterop! En ook met de auto heb ik al een paar keer een glibber gehad, gelukkig niet met gevolgen. Een keer toen ik naar mijn ouders ging en van de rotonde af wilde draaien: ik wilde wel maar de auto vond van niet. Dan nog maar een rondje gedraaid, de tweede keer door de bocht gekropen en toen lukte het wel. Esther, achterin: "Waarom doe je dat, mama? Ben je grapjes aan het maken?" Ja. Zoiets.

Voor de komende paar dagen is ook weer veel kou en sneeuw voorspeld, dus de grappen over 'global warning' zijn niet van de lucht. Maar ondanks dergelijke ongemakken geniet ik nog steeds waanzinnig van het winterse weer. Laat die sneeuw maar komen!