Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zaterdag 30-08: En pats...

Ja hoor, het volgende deel van de vloek van de apparaten. Wat schreef ik ook weer, minder dan een week geleden? "De reserve-tv is ook niet meer de jongste, tenslotte, en met ons geluk met apparaten de laatste tijd zou het me niets verbazen als deze ook vandaag of morgen de geest geeft..."

Als ik met meer dingen zo'n voorspellend vermogen had, zou ik er geld mee kunnen verdienen.

Want, afgelopen vrijdag. Rachel was bij een schoolvriendinnetje spelen en Esther had een tijdje beneden rondgescharreld, bij mij op schoot gezeten, even buiten gespeeld en was nu weer binnen. "Esther, wil jij naar de Barbapapa's kijken?"

"Jaaa! Opapa!" juichte Esther en klauterde de trap op.

Dus ik doe boven de dvd-speler aan, pak de dvd die Esther me aangeeft ("Mama opemaken!"), doe deze erin, doe ondertussen de televisie aan...

En pats. Er leek heel even een miniscuul kringeltje rook van achter het 'aan'knopje naar boven te kringelen. En toen... gebeurde er niets.

Nee toch? Het is toch niet te geloven?!

Maar ja hoor. De televisie was uit en bleef uit. Knopje weer indrukken, knopje nog een keer indrukken, afstandsbediening pakken (was –ie stiekem op standby?). Nee, natuurlijk niet. 't Ding was gewoon kapot.

"Esther opapa!!!" "Lief purretje, dat gaat niet, de televisie is ook kapot!" Ik kon niet anders dan verbouwereerd mijn hoofd schudden. Zo van, dat kan er ook nog wel bij.
Enfin, ik heb Esther maar weer mee naar beneden genomen, heb even mijn ouders gebeld om het verhaal even kwijt te kunnen, en ben toen maar met Esther op schoot een spelletje gaan spelen totdat het tijd was om Rachel op te halen.

En vandaag hebben we dus maar een nieuwe tv gekocht. Wel een mooie: flatscreen en van een goed merk. Het wordt hierna wel weer even een tijd lang heel fors de broekriem aanhalen, maar goed, 't is niet anders. En ach, ondertussen is er steeds minder dat kapot kan gaan...

Maar mocht een van de lezers toevallig ergens op zolder een klein reserve-tv'tje hebben liggen dat daar stof ligt te vergaren, dan houd ik me van harte aanbevolen om die een tijdje te lenen, totdat we zelf weer geld genoeg hebben voor een kleine reserve-tv!