Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 30-07: Rome

Over een week gaan we naar Rome. En hoewel ik me daar enerzijds ontzettend op verheug, zie ik er tegelijkertijd ook tegenop. Hoe je het wendt of keert, mijn vader's gezondheid is gewoon erg slecht en dat brengt een zware verantwoordelijkheid met zich mee. Medicijnen, ICD, lijsten met ziekenhuizen in Rome waar een ICD kan worden uitgelezen in geval van nood, een briefje waarin heel kort in het Italiaans staat wat mijn vader's medische conditie is, een medicijnkaart, ziektegeschiedenis... Dieet, de plaats waar hij moet zitten in het vliegtuig, onthouden dat hij niet door het poortje heen mag, papieren mee en goed bij me houden... Het is een hele lijst en ik voelde me er niet gerust bij. Stel dat... Wat als... Je moet toch overal rekening mee houden.

En toen we vandaag bij Thea waren, kopje koffie drinken, hadden we het erover. Temidden van de lijst 'do's and don'ts' vertelde ik dat ik me er toch wel erg onbehaaglijk bij voelde en vroeg ik: "Is het niet mogelijk dat jij meegaat en Harald thuis blijft?" Het staat me bij dat ik wel eerder hints daarover heb laten vallen, maar dat ik het nog nooit zo duidelijk als nu.

En tot mijn verwondering werd de suggestie serieus genomen! Ik heb opgebeld naar het reisbureau en die gingen het uitzoeken. Ja, het blijkt mogelijk te zijn, maar niet goedkoop. Maar ik ben niet de enige die deze constructie fijner vindt: mijn moeder is toch veel meer betrokken bij de hele situatie dan ik, weet er dus veel meer van af – en bijkomend voordeel, hoeft dan niet vijf dagen lang op twee drukke kinderen te passen.

Wel werd nog gevraagd of Harald het niet erg vond, niet mee te kunnen gaan. En Thea beloofde dat ze nog 'ns samen op vakantie gaan, Harald en Thea. We zien nog wel...

Maar als het goed is ga ik dus volgende week naar Rome – met mijn ouders. Even snel terug rekenen: het is vierentwintig jaar geleden dat ik voor het laatst samen met ze op vakantie ben geweest.

Wat een raar idee.

Maar ik moet zeggen dat ik me een stuk opgeluchter voel, nu.