Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 28-05: Esther op school

Ondertussen gaat Esther al een paar weekjes naar de peuterschool. De eerste keer leek het haar redelijk lauw te laten dat ik wegging: ze kwam binnen, ging zitten, pakte een speeltje. Goed, aaitje over bolletje, kusje, mama gaat weg.

Toen wilde ik nog even zwaaien buiten. De deur naar het speelplaatsje stond open en ik zag hoe juf Angelique Esther op haar schouder tikte, "Mama zwaait." Esther keek op naar de deur.

"Nee, buiten." Esther keek de andere kant op en zag mama aan de verkeerde kant van het hek staan. Brul. Ik zwaaide lief naar Esther en ging weg.

De eerste paar keer had Esther fors moeite om te wennen. Niet zozeer vanwege verder brullen dat ik er niet was, maar vanwege hardnekkig "Neej!". "Esther, ga je zitten?" "Neej!" Waarna ze zich dramatisch op de grond gooide. Waarna ze door de juf net zo vrolijk genegeerd werd. Uiteindelijk kiest ze dan wel eieren voor haar geld en gaat ze zitten, maar het maakte er de eerste paar keer voor haar niet makkelijker op.

Zo gingen de eerste drie keer voorbij. Vorige week vrijdag hoorde ik voor het eerst dat het wat beter ging.

Afgelopen dinsdag bracht ik Esther weg. Ze bleef voor de deur staan. "Esther, kom je binnen?" Schudschudschud. Hop, Knuffie op de grond. "Oooh, sploet sploet, snik snik, nu is Knuffie verdrietig," riep ik. Esther raapte 'm op en gaf Knuffie een dikke knuffel. En toen stapte ze toch naar binnen.

Deze keer keek ze wat vaker om zich heen toen ze ging zitten. Nee, het was duidelijk, mama mocht deze keer niet weg. "Esther, mama gaat nu weg hoor." Schudschudschud. "Neej!"

Tja, maar mama ging inderdaad weg, en toen ik deze keer ging zwaaien, hoorde ik Esther hard huilen. Dat was wel even slikken, maar ik wist dat ze meestal snel bijtrekt wanneer ik eenmaal uit beeld verdwenen ben. Ik wuifde dus nog een keer en fietste naar huis.

Maar inderdaad, die middag ging het goed, hoor. Ze luisterde beter, deed nu ook wat meer mee. Komende vrijdag draai ik een ochtend mee, en het zal mij benieuwen hoe het dan gaat.