Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 27-03: Poes heeft een truitje!

En dat zit zo: Poes is al vier jaar en begint een beetje kaal te worden. Toen hebben Harald en ik eens tegen Rachel gezegd dat als Poes helemaal kaal is, we maar eens aan oma moesten vragen of oma een truitje voor Poes kan breien. We hebben er niet bij gezegd aan welke oma we het zouden vragen, want wat wij in gedachten hadden was nog wel een flinke poos in de toekomst.

Maar tijdsbesef is lastig voor een vierjarige, en dus had Rachel al een paar weken geleden tegen oma (Thea) gezegd dat 'papa en mama hadden gezegd dat jij een truitje voor Poes zou maken'. Thea had dat voor kennisgeving aangenomen en verder gebeurde er niets.

Totdat gisteren Thea de vergissing beging om tegen Rachel te zeggen: "Goh, Poes begint wel een beetje kaal te worden, hé?"

Hop, daar begon Rachel weer over het truitje. En Thea was zo goed en zo kwaad niet of ze moest een truitje breien voor Poes.

Nou, dat was een karwei, want het is jaren geleden dat ze iets gebreid heeft. Dus eerst op zolder zoeken naar een bolletje wol. Hoera, gevonden. In het goede kleurtje ook: zwart, want een zwarte Poes moet natuurlijk een zwart truitje aan. Toen kwam probleem twee: het passen. Want Rachel wilde Poes niet uit handen geven om de goede maat op te nemen, dus het moest maar een beetje op het oog.

En toen kwam probleem drie, want het truitje moest af zijn voordat Rachel naar huis ging. Dus Thea heeft zich suf gebreid om maar op tijd klaar te zijn. Insteken, omslaan, doorhalen, af laten glijden, insteken, omslaan, doorhalen… enzovoorts.

Maar het resultaat is er naar! Poes draagt nu een prachtig zwart truitje, met een brede hals en twee kleine mouwtjes waar de voorpootjes doorheen steken. Rachel is supertrots en ook mama vindt het helemaal geweldig.

Ik heb Thea toch maar even uitgelegd hoe het werkelijk zat, met het 'dan breit oma het truitje wel'…