Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Vrijdag 25-1: Twee meiden, één kamer, laatste deel

De afgelopen week is het eigenlijk verbazingwekkend goed gegaan. Er is – natuurlijk – wel een rommelige nacht geweest, waarin Rachel ineens op tijgerjacht wilde gaan. Huilend meisje: "Er zitten tijgers in mijn kamer!"

Slaperige mama zat op de rand van Rachel's bed uit te leggen dat we de tijgers weg gingen jagen. Esther was door huilend zusje ook wakker geworden en stond nu rechtop in bed, Knuffie naast zich op de leuning, hoofdje op Knuffie en duim in haar mond. Esther vond het duidelijk wel gezellig, zo'n mama die midden in de nacht in haar kamer stond.

Uiteindelijk waren de tijgers min of meer weggejaagd en ging ik weer naar bed. Rachel protesteerde nog even. Esther, toen ik haar neerlegde en de 'dansende konijntjes' weer aan deed, ook. Het was net zo gezellig en toen ging mama weer weg!

Half uur later, weer gehuil. Ditmaal riep ik Rachel naar me toe (ze was toch nog even op de gang omdat ze ook al een plasje moest doen). Een ondertussen heel slaperige mama – het was bij enen – leerde Rachel een 'anti-tijger-toverspreuk: "Hocus pocus dikke pech, alle tijgers ga nu weg!" Tevreden ging Rachel naar haar kamer terug.

Daarna hoorde ik nog wel tot ruim kwart over een af en toe uit dat kamertje een kreet: "Hocus pocus pech, alle tijgers weg!" en "Hocus pocus pilatus pas, ik wou dat alle tijgers weg waren!" Kennelijk werkte dat afdoende, want daarna werd het stil.

Dan was er nog een hobbel die genomen moest worden, en daar kwamen we vannacht om twaalf uur achter. Ineens hoorde ik namelijk een 'plof' vanuit Rachel's kamer komen, en daarna een slaperig gehuil. Ik besefte onmiddellijk wat er gebeurd was, sprong overeind en haastte me naar hun kamer. Ja hoor: daar zat Rachel op de grond. Ze was uit bed gevallen.

Rachel is nogal een woelwater, net zoals haar zusje, en kruipt 's nachts vaak richting de muur. Maar waar eerst de muur was, was nu de kant waar ze uit bed moest stappen, en toen ze dus in haar slaap die kant op schoof viel ze uit bed. Vandaag heb ik dus nog even het kamertje moeten 'herbouwen', waardoor Rachel's bed nu tegen de andere muur staat en Esther's ledikantje en de commode tegen de muur van de gang staan.

Dat probleem zou ook weer opgelost moeten zijn. Verder is Rachel nog steeds zeer tevreden met daarboven slapen en ook Esther schijnt het allemaal prima te vinden. Al met al: het experiment lijkt geslaagd!