Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Vrijdag 23-05: Klein blauw autotje

En voor onze deur staat nu een 'klein blauw autotje'. Heel lichtblauw, beetje metallic. Vergeleken met de Starlet is –ie super-de-luxe: de deuren kunnen met afstandsbediening open en dicht, het tototje heeft stuurbekrachtiging, de ramen kunnen electrisch worden bediend – mijn vader verontschuldigde zich er welhaast voor dat er geen airco in zat. Maar een weelde van luxe!

Nu is het alleen nog wachten op de komst van 'het kleine rode autotje met de deuk', zoals Rachel het uitdrukte, zodat de kinderstoeltjes worden overgezet. Maar dat kan nog wel een dag of wat duren.

Gisteren zijn we 'm dus gaan ophalen, officiëel gaan kopen. Rachel was nog op school, dus alleen Esther was mee. Die vermaakte zich prima: lekker rondlopen tussen al die grote auto's, even gaan zitten in de nieuwe auto van mama, weer naar mama zelf toelopen, "Mama sjoot!", bij oma of bij opa blijven, en ze heeft zich bijna een kwartier vermaakt met een plastic theelepeltje.

Daarna kwam de eerste rit. Omdat er in het Pandatje nog geen autostoeltjes zaten, bracht Thea Esther naar huis. 'In ruil daarvoor' reed Romy mee met mij.

Nou, dat was even wennen! Stuurbekrachtiging betekent aanzienlijk gevoeliger sturen, dus mijn hele timing klopte niet meer. Ook is het geluid van de motor heel anders (vooral: zachter) en dus reed ik een paar keer al harder dan zestig kilometer over de dreef – waar maar vijftig gereden mocht worden – voordat ik het goed en wel in de gaten had en weer gas terugnam.

Toen Rachel thuis kwam, wilde ze natuurlijk ook even de nieuwe auto bewonderen. Ze kroop erin rond, Esther natuurlijk ook (waar grote zus gaat, wil Esther mee) en bleef maar roepen: "Oh, wat mooi!" Aanzienlijk later kwam Harald thuis (op donderdag geeft hij altijd 's avonds les) en ook hij heeft de auto bewonderd.

En of 'het kleine blauwe autotje' nu de reeks van 'pech en stuk' doorbroken heeft, ik weet het niet – maar diezelfde avond belde iemand op om het babybedje dat al weken op Marktplaats stond te kopen en kwam 'm gisterenavond nog ophalen, en vandaag bleek de belastingdienst eens vlot te zijn (ja, echt waar!) en de voorlopige teruggave al te gaan regelen.

Harald was met dit alles zo in zijn sas dat hij uitriep: "Lief blauw autotje! Ik ga 'm poetsen!" waarna ik meteen antwoordde: "Deal."

Haastig nam hij zijn woorden terug. "Ik bedoelde aaien, aaibaar autotje. Niet poetsen…

Maar ja, gezegd is gezegd. Ik help 'm nog wel eens herinneren… over een maandje of zo.