Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zaterdag 21-06: Thuis werken

Hoera, mama heeft een vertaalopdracht! En nog best een grote ook. Dus zit ik geregeld achter de computer, kamerscherm tussen mij en de wereld. Door de week gaat dat redelijk goed: Rachel is 's ochtends naar school en speelt 's middags vaak buiten. Esther protesteert een paar maal tegen het kamerscherm maar heeft ondertussen in de gaten dat de protesten weinig uithalen. Ze heeft ondertussen wel een leuk spelletje bedacht met de ballen uit de ballenbak: die schuift ze door de opening onder het 'leesplankje' op mijn bureau naar mij toe, ik rol ze gedachtenloos weer terug. Dikke pret! Esther lachen, ik lachen, het leidt me niet al teveel af en Esther heeft lol.

Daarna gaat ze rustig verder spelen en kan ik weer doorwerken. En 's avonds is het natuurlijk helemaal rustig, zeker toen Harald moest surveilleren 's avonds, de afgelopen week: kinderen naar bed, Harald nog niet thuis, televisie op de achtergrond en tikken maar.

Maar vandaag ging het toch een beetje anders, want het was weekend. En toch wil ik een redelijk stuk doorwerken, want de deadline komt steeds dichterbij. Maar ja, Rachel de hele dag thuis, Harald de hele dag thuis, en het is duidelijk dat zowel Harald als ik toch even moeten wennen aan het omdraaien van rollen. Het gebeurt wel dat Harald thuis werkt en dat ik dan de kinderen uit zijn buurt houd, en ondertussen dingen opruim en zelf mijn dingen doe.

Maar nu omgekeerd! Het is moeilijk om dingen dan maar aan Harald over te laten en mezelf voor te houden dat wat hij op zijn manier doet, misschien anders maar niet per definitie slechter is dan mijn manier.

Zo stond de hele dag het aanrecht vol spullen. Ik zou 's ochtends al de vaatwasser hebben uitgeruimd en alles hebben opgeborgen, maar Harald niet. Nu, na het eten, hoor ik de vaatwasser draaien, dus – anders, maar niet slechter. (maar het is wel de hele dag een puinhoop in de keuken! Moet worden opgeruimd! Maar.. maar.. nee, ik ben aan het vertalen. Mama is aan het werk. Ja. Heus.).

En zo waren de kinderen in de tuin aan het spelen nadat we terug kwamen van de zaterdagse boodschappen doen. "Mama, mag ik in het badje?" had Rachel gevraagd onderweg naar huis. Enigszins vermoeid had ik geantwoord: "Ja hoor." Het was niet echt denderend weer, maar ach, het regende niet en het was niet koud.

Dus hop, bij thuiskomst gooit Rachel het badje open en Esther stapt er plompverloren in – inclusief schoenen, broek en jas. Daarna kon Esther worden afgestroopt (al protesterend, het was zo leuk in het zwembadje, mama!) en mocht ze weer terug.
De volgende keer dat ik in de keuken stond en naar buiten keek, zag ik twee kletsnatte kinderen buiten, met een tuinslang en een druipende tuin. "Het mocht van papa!" verklaarde Rachel stralend. Het zand is tussen de voegen van de tegels gespoeld, Esther's t-shirt was doorweekt en haar luier ook, en zelfs de kussens op de tuinstoelen waren vochtig.

Kamerscherm tussen mij en de wereld. Ik ben er even niet, zoek het maar even uit…

Makkelijker gezegd dan gedaan, dus. Zeker wanneer Rachel en Esther bij het kamerscherm gaan staan en tegen mij gaan tetteren. En hier kan Harald me weer waardevolle tips geven: "Niet op ingaan. Gewoon laten gaan. Wat ik altijd doe, is alleen maar 'Mauw' zeggen." Dit om aan te geven dat Floris, het rode gebreide katje, op wacht staat om de werkende ouder te 'beschermen'.

Goed, dat gaan we uitproberen. "Mama, mag ik.." "Mauw." "Mama, kijk eens!" "Mauw."

Maar na het eten had Rachel me tuk. "Mama!" "Mauw."

"Mauw!" zei Rachel, en liet vrolijk Poes zien… "Miauw!"

Tja, niets tegenin te brengen…