Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Dinsdag 18-03: Een dag vrij!

Het is 'jantje lacht, jantje huilt' weer vandaag: het ene moment waait het hard en regent het, het volgende moment schijnt de zon weer lustig en vrolijk. Het vormde een unieke achtergrond voor een wonderbaarlijk gegeven deze dag: ik had een middag vrij!

Rachel ging namelijk voor de tweede keer 'echt' naar de grote school vandaag. 'Grote school' is overigens een groot woord, want het gaat hier om de dependance van de Montessorischool Stad en die bestaat uit twee onderbouw-klassen, twee middenbouw en twee bovenbouw-klassen. Dan nog een speelzaal en een bibliotheek en daarmee heb je het hele gebouwtje wel gehad.

Maar goed. Weer vroeg op dus. Deze keer kon Harald iets later vertrekken, dus hoefde ik Esther niet mee te nemen: geen geklungel met de fietskar. In theorie kon Esther dus blijven liggen wanneer Rachel opstond, maar daar was het purretje het niet mee eens: grote zus op, purretje ook op!

Wassen, aankleden, ontbijten (in mijn geval met wiener melange – ik ben niet zo'n eter om half acht 's ochtends), kinderen aankleden, tas inpakken, weg. Esther zag ons vertrekken en zette een keel op. Purretje wilde mee. "Mamaaaaaaa!" klonk het hartverscheurend.

Wrede mama en grote zus stapten op de fiets en vertrokken.

Minder dan een half uur later was ik alweer terug. Esther, inmiddels met das getooid en met de schoentjes al klaar, kwam op me af gestoven. Harald vertelde dat hij aan Esther had verteld dat oma haar straks op kwam halen en "O-ma, o-pa!" roepend was Esther op de voordeur afgestiefeld. Ik vond dat zo vertederend dat ik mijn ouders had gebeld om dat te vertellen.

Een klein uurtje later werd dus ook het purretje opgehaald en toen, jawel, had ik het rijk alleen!

Natuurlijk is dat ook wel vaker gebeurd, op dinsdag, toen Rachel nog naar de peuterschool ging, maar toen moest ze tussendoor ook worden opgehaald, boterham erin, en dan weer naar school terug. Maar nu moest Rachel pas om kwart voor drie worden opgehaald. Ik had dus vijf luxe uren voor mezelf.

Wat moest ik doen met die weelde? Het huis eens grondig soppen? Even de stad in? Naar Amsterdam gaan, lekker in mijn eentje? Ik moet flink terugdenken om me te herinneren wanneer ik daar voor het laatst alleen was, en bedenk me dat de laatste keer twee jaar geleden was. En technisch gesproken was ik toen ook niet 'alleen', omdat Esther toen in mijn buik zat.

Of lekker hangen? Genieten van de rust en stilte?

Natuurlijk is het uiteindelijk een combinatie geworden van dingen: opgeruimd en een beetje gezogen hier (wat meteen teniet gedaan werd toen Rachel thuis kwam en de halve zandbak van school in haar schoenen bleek te hebben), wat gehangen achter de computer en even naar het centrum hier gegaan voor wat paasprutjes en een kraamcadeautje voor een vriendin.

Het was natuurlijk ook heel gezellig om Rachel weer op te halen en haar gekwebbel weer te horen. "Wat heb je op school gedaan?" "Dat vertel ik niet, dat is een geheim." Okee…

Maar… vijf uur voor mezelf, alleen… wat heerlijk!