Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 14-08: Hieperdemieuw, hoera!

Het duurde een tijd voordat Rachel ging slapen, vannacht. Het duurde ook een tijd voordat ik m'n draai kon vinden. Steeds toch maar opstaan, op een ander plekje kijken dat ik al drie keer eerder bekeken had, in de hoop dat Poes daar lag. Tuin ondersteboven gehaald. Speelkamer bekeken. 's Nachts om bij twaalven nog met de zaklantaarn beneden omdat ik niet zeker wist of ik wel onder Rachel's stoel in de keuken had gezocht. Natuurlijk had ik daar gezocht en natuurlijk lag Poes daar niet.

Uiteindelijk weer naar boven gegaan, Rachel goed ingestopt – ze lag met haar hoofd op het voeteneinde, omringd door haar knuffels – en zelf naar bed gegaan. Sterne dikke knuffel gegeven en na veel draaien en woelen in slaap gevallen. Gedroomd over nog meer plekjes waar Poes kon zijn.

De vermiste Poes was het gesprek van de ochtend. Toen we goed en wel vertrokken naar school, kon ik het niet nalaten om blikken onder de struiken en in voortuintjes te werpen. En door alle consternatie vergaten we Rachel's rugzak ook nog.
Natuurlijk kwamen we daar achter vlakbij school, waardoor we rechtsomkeert moesten maken en de tas weer op konden halen. Gelukkig waren we nog vroeg.

Niet lang nadat ik terug was ging Harald Esther wegbrengen – die gaat nu twee ochtenden in de week naar de peuterschool, dinsdag en donderdag. En hij stapte net de deur uit toen een ander vriendje van Rachel naar hem toe kwam... met Poes!! Die had hij in zijn tuin gevonden.

Nu had ik gisteren helemaal niet gemerkt dat ze met Djunderik (ik geloof althans dat je 't zo spelt) gespeeld had! Maar wat een opluchting, Poes is weer terug. Weliswaar nog wat vochtig, maar verder helemaal in orde, hoewel een wasbeurtje geen kwaad zou kunnen.

Hieperdemieuw hoera! Ikke superblij en opgelucht, Harald ook.

Wat zal Rachel blij zijn!!!