Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 12-03: Tegendag

Soms heb je van die dagen dat alles tegen lijkt te zitten. Vandaag was er zo een.
Rachel was dreinerig, vanochtend, Esther ook. Het is woensdag en vandaag was het Rachel's beurt om een dag naar oma te gaan, dus dat scheelde al. Tegen de tijd dat Thea er was, was ik maar al te blij om een van de kinderen 'over te dragen'.

Vervolgens ging ik met Esther naar 'Het houten speelgoedparadijs', een winkel op de Markerkant die – de naam zegt het al – gespecialiseerd is in houten speelgoed. Gisteren was ik daar al met Harald geweest, maar toen bleek dat op dinsdag die winkel pas om twaalf uur open ging. We zijn toen onverrichterzake weer naar huis gegaan. Maar goed, vandaag was de winkel dus wel al open. Purretje en ik naar binnen.

Nu, Esther vermaakte zich uitstekend, want er waren speeltjes waar ze mee kon spelen (een treintafel en nog wat spul) en ik kon op mijn gemak een cadeau voor Rachel's verjaardag uitzoeken.

Uiteindelijk viel mijn keus op een mooi, houten schoolbord/magneetbord op een stevige standaard. Ik zette het bij de kassa neer en zocht nog even naar een klein cadeautje voor Esther. Nadat ik ook dat gevonden had, wilde ik betalen. "Saldo ontoereikend"!

?! De dag ervoor had ik nog speciaal geld overgeschreven zodat er genoeg geld op de rekening zou staan. Nou, daar sta je dan. Niet een echt fijn gevoel.

Ik sprak met de dame achter de toonbank af dat ik zou uitzoeken wat er aan de hand was, thuis, en dat ik het cadeau dan maar vanmiddag of morgen af kwam halen. Toen volgde nog een klein drama omdat ik Esther moest losrukken van haar speeltjes om naar huis te gaan en Esther, op haar gebruikelijke subtiele wijze, aangaf dat ze het er niet mee eens was.

Thuis gekomen eens gekeken waarom er geen geld was overgeboekt, zoals ik toch de dag ervoor gedaan had. Ik kon niet vinden waar het mis was gegaan en heb de Postbank maar gebeld. Daar werd ik ook niet veel wijzer, maar ik kon in elk geval regelen dat het de volgende dag wel goed zou gaan. Maar door dit alles was mijn humeur in elk geval grondig bedorven.

's Middags moest ik nog naar het centrum. Ik had nog wat extra spullen nodig voor Rachel's gewenste discofeestje, en om haar tractaties in te pakken. Nu, dat was winkel in, winkel uit om maar nog wat leuke dingen te kunnen zoeken. Uiteindelijk kwam ik thuis met een blauwe glitterlamp en plastic tractatie-zakjes.

Ongelooflijk, hoe creatief andere ouders altijd zijn met tractaties! Het zet toch een standaard, en hoewel Rachel pas vier is, wil ik daar toch wel aan voldoen. Toch het beeld van 'de perfecte moeder' willen zijn, en hoewel perfectie niet mogelijk is, wil ik het toch zo goed mogelijk proberen te benaderen.

Tegen de tijd dat ik thuis kwam had ik het eigenlijk wel helemaal gehad. Esther heb ik nog even achter de tv gezet en ik besloot dat ik eigenlijk geen zin had om die avond nog weg te gaan.

Toen kwam Thea thuis met Rachel en bleek Rachel weer last van haar oor te hebben, dus kwam er van weggaan überhaupt niets. Het duurde tot half tien voordat Rachel goed en wel in slaap viel. Arme kleine!

Ja, het was echt zo'n dag…