Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 27-09: Niet gezellig, vandaag

Mama is verkouden en mama is moe. Mama is dus geen gezellige mama, vandaag. Vind ik zelf althans. Ik merk dat ik weinig kan hebben van de kinderen – of is het dat de kinderen zelf ook dreinerig en zeurderig zijn, vandaag? Esther is ook verkouden en dus behoorlijk 'plakkerig' – het liefst zit ze de hele dag op schoot. En Rachel wil het liefst nu al naar de peuterschool. En het liefst nu. Maar als dat nu niet kan, dan wil ze toch eigenlijk ook wel graag bij mama op schoot.

Helaas, mama heeft maar een schoot, en dat levert af en toe wat conflicten op. Het concept 'om de beurt' is voor een drie-jarige al moeilijk te begrijpen, en voor een ukkie van ruim een jaar al helemaal lastig. Dus probeer ik ze om de beurt af te leiden met de ballenbak, een puzzeltje of iets anders.

Okee, helemaal ongezellig ben ik ook weer niet. Net liefdevol voor beiden een appeltje geschild: voor Rachel in grote stukken met schil en voor Esther in kleine stukjes zonder schil. Rachel gebruikte een stuk net om de Poesfiets mee te beschilderen, voordat een scherp "Rachel, doe dat eens NIET!" haar stopte, en Esther's stukjes liggen nu over mijn bureau verspreid. Het bakje waar Rachel's stukken appel in lagen zwierf net op de grond rond en werd door Rachel verder rondgeschoven totdat ik haar vriendelijk vroeg het op te rapen. Nu stapelt Esther de bakjes op elkaar en maakt er een vrolijke herrie van.

Zucht. Het liefst zou ik ze allebei achter de TV plempen, nu al. Maar het is pas kwart voor twaalf.

Rachel, ondertussen. "Mag ik al naar school? Mag ik iets drinken? Limonade?" Nee. Het is nog lang geen tijd voor limonade. "Ik heb hier nog drinken voor je. Melk." Rachel drinkt het laatste beetje melk op en keert de beker om, zodat er nog wat druppeltjes op de grond vallen. ARGH! "Rachel! Hier is een handdoek. Maak dat eens droog, leg dan de handdoek op de trap, en daarna mag je de beker naar de keuken brengen." Dat doet Rachel wel weer keurig. Maar daarna wil ze wel weer tekenen, en op schoot, en met de blokken ("Ik heb gelat, mama!") en het liefst allemaal tegelijk.

Ik wil een grote rol behang, en veel, véél lijm.

Eigenlijk is het merkwaardig. Zet ik ze allebei boven in de huiskamer neer, dan spelen ze daar vrolijk, rennen (nou ja, in het geval van Esther: wankelend lopen) van de huiskamer naar Rachel's kamer en weer terug, 'picknicken', halen de boel overhoop – maar spelen rustig. Zodra ik in de buurt ben, is er meteen weer de concurrentie om mijn aandacht. Tja. Meestal wel lief, maar soms ook erg vermoeiend.

Ach, en natuurlijk is mama toch ook best nog wel gezellig. Het is middag nu, Rachel is naar school geweest en is nu boven aan het spelen met Jeremy. Ze wilde TV kijken, dus de TV staat nu aan als een soort van achtergrond terwijl de kinderen inderdaad van kamer naar kamer rennen. 'Pokken' met een paar plastic-en-foam sabels, 'schoonmaken' van de huiskamer (goed initiatief! Vooral aanmoedigen).

Ondertussen heeft Esther de lego-bak in Rachel's kamer leeggekiept en heeft ze zichzelf daarin gevouwen (de voetjes steken er nog uit). Terwijl ze er zelf nog in zit, pakt Esther de steentjes die binnen handbereik liggen en stopt ze die in wat er nog aan ruimte over is in de bak.

Wat drinken voor het span, wat kleine koekjes en rozijntjes of een rijstwafel… en over een uur of zo is het etenstijd. En zo gaat de dag dan toch voorbij…

Ja, het is een wat rommelig stukje, zo. Geeft goed m'n rommelige gedachten weer. Wel, je maakt mij niet wijs dat ik de enige moeder ben die af en toe met frisse tegenzin 's ochtends haar bed uitrolt met weer een lange dag ukkies voor de boeg. Houd me ten goede, ik hou zielsveel van die meiden en ik zou ze niet meer willen missen, maar af en toe een dagje uk-vakantie is helemaal niet erg…