Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zondag 27-05: Niet vervelend, nee hoor

Het leven met twee kleine kinderen is nooit vervelend. Dit in de zin dat je nooit de kans krijgt je te vervelen. Je bent namelijk voortdurend òf bezig om achter de kinderen aan te hollen, of je ligt uitgeput op de bank of achter de computer te hangen wanneer ze eindelijk in bed liggen.

"Mama, mag ik wat lekkers? Mama, wat is dit? Mama, ik ga boven de mooi gekleurde strikjes pakken. Mama, waar zitten mijn potloden? Mama, wat is Esther aan het doen? Mama, mag ik even gewoon het kwastje? Mama, mag ik wat drinken? Over een minuutje? Mama, mag ik op schoot?" En ondertussen zit Esther onder mijn stoel bij de computer en maakt (WEEH!) duidelijk dat ze ook op schoot wil.

En terwijl Rachel verder zeurt om op schoot te mogen, kruipt Esther naar het kleine tafeltje toe, pakt Rachel's beker melk (zo fascinerend, dat spul) en keert het om. "Ohh! Daar gaat mijn melk!" roept Rachel. Ik pak de theedoek die klaar ligt, juist voor dit soort gevallen, en begin te boenen. "Mag ik op schoot?" vraagt Rachel, zodra ik weer zit.

Rachel gaat in de ballenbak zitten (een doos gevuld met plastic ballen, die weer helemaal in de gratie is sinds Rachel vorige week met Harald naar Ballorig is geweest) en roept: "Ik gooi alle ballen op de grond!"

Esther zit ondertussen bij mij op schoot. Wel, op schoot... half op schoot, half op het bureau. Grijpend naar de muis, naar Sterne, het klepje op het toetsenbord en alle andere interessante dingen binnen purretjes-bereik. Haar trui is nat van de melk en die wordt snel uitgetrokken. Even voelen: rompertje eronder nat? Nee, nauwelijks. Mooi, dat scheelt dan. Zometeen loop ik wel even naar boven voor een nieuwe trui.

Of zoals gisteren: Rachel had een beker limonade. (Vorige week een paar plastic bekers gekocht bij de Xenos. Erg nuttig.) Paar slokjes en hop, de hele beker ging over haar kleren. Brullen. Zucht. "Nou, trek je natte kleren maar uit."
"Mama, ik wil nieuwe limonade!"

"Trek eerst je kleren maar uit." Dat werd mopperend en zuchtend gedaan. Maar nog terwijl ze daarmee bezig was, kwam al de volgende vraag: "Mama, mag ik wat lekkers?"

"Nee!" zei ik. "Eerst je limonade knoeien, je kleren natmaken en dan wat lekkers? Ik dacht het niet."

"Maar ik dacht van wel, toch?" zei mijn oudste dochter lief. "Maar ik wil toch wat lekkers!"

"Geef je natte kleren maar aan mama." Natte kleren op de trap, dochterlief mee naar boven, droge kleren aan en de natte zooi in de was. "Mag ik wat lekkers?"

"Nee!"

Weeh.

Het leven is niet vervelend met twee kleine kinderen. Nee...