Home

Shadowdancer's reflecties

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

Zon en Maan

Donderdag 26-04: Esther's eerste verjaardag

Lieve Esther,

Het is avond nu. Je eerste verjaardag is een feit. Zelf lig je, klein purretje, nu in je bed te dromen. Op je zij of op je rug, Knuffie binnen handbereik. Een jaar geleden lag je naast me in de slaapkamer, in de bak van de kinderwagen, dik ingepakt onder een deken en met een mutsje op. Je sliep onrustig, die eerste nacht: je was natuurlijk 's ochtends al geboren en had een groot deel van de dag gedommeld. Je bent die nacht veel wakker geweest en hebt dus mama behoorlijk uit haar slaap gehouden.

Papa sliep in jouw kamer, net zoals hij de weken ervoor en de weken erna gedaan heeft. Jij sliep eerst nog naast me in de bak van de kinderwagen, gaandeweg steeds meer op het bed zelf: aan papa's kant van het bed, omringd door het voedingskussen en onder waakzaam oog van kater Sterne. Ik ben vaak bang geweest dat hij jou wel een lekker warm kruikje zou vinden om tegenaan te liggen, maar dat is nooit gebeurd. Integendeel, hij lag aan de andere kant van het voedingskussen en had echt zo'n houding over zich van: "Laat maar hoor, ik houd dat kleine wezentje wel in de gaten."

Och, Esthertje. De afgelopen dagen zijn mijn gedachten vaak geweest bij die uren, een jaar terug. Hoe de vliezen braken, hoe ik nog met Thea koffie drinkend in de tuin gezeten heb. Het bezoek van de verloskundigen, die avond, toen er nog steeds geen weeën kwamen. De afspraak met het ziekenhuis stond voor negen uur, de dag erop. 's Nachts nog even mijn bed uit, achter de computer om een spelletje te spelen. Om drie uur lag ik weer in bed, en kort daarna begon het. Je was er al met al behoorlijk snel, al moest er toch nog een knipje gezet worden. Een probleemloze bevalling, precies waar ik op gehoopt had. Die dag, een jaar geleden, was stralend en zonnig.

En nu? Van een klein hulpeloos babietje een jaar terug, ben je nu al een heus klein mensje. Een krummel die precies weet wat ze wil en ook wat ze niet wil. Je doet verwoede pogingen om te staan en vindt het heerlijk om aan mijn handen te 'lopen'. Klauteren kun je als de beste.

Je bent wat ondernemender dan Rachel op die leeftijd was, zo lijkt het. Hoewel ook jij heel bedachtzaam kunt zijn wanneer je iets niet begrijpt. Duimpje in je mond, andere hand rust op Knuffie, en dan verschijnt er een mini-fronsje op je voorhoofd wanneer je ergens over denkt.

Net als grote zus vindt je het heerlijk om in bad te gaan en heerlijk om voorgelezen te worden. Geknuffeld worden is het fijnste wat er bestaat. Je bent een makkelijke eter, alleen die kinderstoel, dat is ook een fantastisch klimrek. Als het aan jou ligt klauter je er net zo vrolijk weer uit.

Lieve Esther, dit jaar is omgevlogen. Zonder problemen, zonder grote narigheid. Echte kinderziektes of ongelukken zijn ons bespaard gebleven. Lieve kleine krummel, ik wens je toe dat je altijd zoveel liefde en geluk zult krijgen in je leven. Voor nu en voor altijd, je kunt altijd bij ons terecht.

Heel veel liefs,

Mama en papa