Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Maandag 26-03: Bedtijd

Al eerder heb ik en passant aangestipt dat Rachel nu volledig luier-vrij is. Ook de poepjes-pot behoort inmiddels tot het verleden. Poepjes op de wc doen is nog steeds wel iets om tegenaan te hikken, maar inmiddels geen drie kwartier durend drama meer. Ze krijgt nog steeds een beloning in de vorm van een chocolaatje, maar eigenlijk heeft ze ook dat niet eens meer nodig.

Het heeft tot gevolg dat het bedritueel van Rachel een klein beetje veranderd is. Ze hoeft natuurlijk geen luier meer aan, dus dat scheelt al een beetje: nu kunnen we haar tenminste in de badkamer een pyjama aandoen in plaats van haar in haar blote bips naar beneden mee te nemen.

De rest van het bedritueel is ongewijzigd: verhaaltje voorlezen na bad en tandenpoetsen, kusje, knuffeltje, licht uit. Maar dan begint het.

"Mamaaaa! Ik moet een plasje doen!"

"Dat is goed, Rachel. Kom maar."

De deur gaat open en er verschijnt een blond koppie met een meisje en een poes eraan vast. Reikhalzend wordt de huiskamer in gegluurd. "Wat zijn jullie aan het doen?"

"De wc is boven, Rachel." Subtiele hint, die vaak net zo subtiel genegeerd wordt. "Zijn jullie een spelletje aan het doen?" of "Zijn jullie tv aan het kijken?" naar gelang wat er gebeurt. Ondertussen schuifelt Rachel een paar treden de trap op.

Als ik meeloop richting trap, word ik tegengehouden door een klein maar vastberaden handje. "Jij moet beneden blijven!" klinkt het beslist.

"Pardon?" reageer ik meteen, ten teken dat ik niet zo gediend ben van 'ik mòet'.

"Mag jij beneden blijven?" zegt Rachel reflexmatig.

"Wil jij beneden blijven?" verbeter ik. "Ja hoor. Ga maar gauw een plasje doen."

Rachel dribbelt de trap op en verdwijnt naar boven. Het blijft even stil, daarna komt ze weer beneden. Huiskamer in. Kusje geven. Met een schuin oog wordt er gekeken naar de televisie als die aanstaat, en naar lekkere dingetjes op de tafel als die aanwezig zijn. Dan verdwijnt ze na licht aandringen naar haar kamer. "Komen jullie de deur dicht doen?"

"Natuurlijk, Rachel." Nog een nachtkusje en de deur gaat weer dicht. De rust keert weer, tot een paar minuten later: "Maaaama! Ik moet een plasje doen!"

Je kunt afleiden hoe moe ze is uit het aantal maal dat ze terug komt voor een plasje.

Afgelopen zaterdag, half negen 's avonds. Zoals gezegd zaten hier wat vrienden en we waren wat aan het spelen. Maar Rachel was schijnbaar nog niet moe genoeg en kwam dus een aantal keer haar bed uit. Het was dan ook erg gezellig, met al dat bezoek.

Weer klinkt er ineens gedempt geroep uit haar kamer. Vijf minuten terug had Rachel ook al een plasje gedaan, dus ik beende lichtelijk geirriteerd richting haar kamer, klaar om even strenge mama te spelen. "Ja, Rachel, wat is er nou?"

Een paar grote ogen keken me aan onder pluizig haar. "Ik wil een liedje van K3 zingen."

Uhm. "Oh. Wel, als jij een liedje van K3 wil zingen, dan ga je je gang maar. Welterusten, Rachel." Hoofdschuddend deed ik de deur weer dicht. Even later klonk een onbestemd gezang uit het kamertje. En daarna werd het weer stil...