Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 22-03: Spraakwaterval

Het is opvallend hoe rustig het is wanneer Rachel er niet is. Niet dat Rachel nu een echte druktemaker of een rauwdouwertje is, maar die krummel kan werkelijk vijf kwartier in een uur praten. Genieten hoor, om ernaar te luisteren, hoewel het af en toe ook erg vermoeiend is.

Bijvoorbeeld: op weg naar de peuterschool. "Sterne loopt een paar pootjes mee, he mama? Wat zeggen de andere poezen dan als Sterne meeloopt?" Ik had Rachel namelijk verteld dat Sterne nooit helemaal meeloopt, want dat hij dan in het gebied komt van andere poezen en die vinden dat niet leuk. "Dat is een conifeer, he? Waar zijn de wilgenkatjes? Hou jij van regen, mama? Het hek is dicht, he? Hoe komt het dat het hek dicht is?" We lopen onder het viaduct door en Rachel roept heel hard "Maaaama!" want het echoot daar zo mooi. Ik jodel een "Raaaachel" terug.

Dan komen we het viaduct weer uit. "Waar is de zon nu? Wat is dat voor geluidje?" "Dat is een trein, Rachel. En daar is de zon weer." "Waar is het verkeerde Kareltje mama?" Er loopt daar in de buurt een rode kat rond en dat werd dus meteen 'het verkeerde Kareltje' – omdat hij wel op Karel Kater lijkt maar het overduidelijk niet is.

We lopen verder. "De vieze appel is weg, he?" Ja. Daar heeft een afgekloven appel gelegen, maanden terug. Die is ondertussen wel weggegooid, ja. "Is het nu ochtend?" "Nee, het is middag, Rachel." "Ga jij straks een kleiworstje voor me maken?"

Dan zijn we eindelijk bij de peuterschool. Het normale ritueel: jas uit, beker neerzetten, juf dag zeggen en gaan zitten. Even spelen, knuffeltje geven en naar huis. Twee uur alleen Esther – die hoognodig naar bed moet. Wat een rust...