Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Dinsdag 20-02: Wat een ....dag

Okee, en nu de rest van het verhaal.

Ik weet niet wat het is met die dinsdagen en behoeftes doen, maar nauwelijks had ik het vorige stukje afgemaakt of Rachel riep weer. "Mama, ik moet nog een poepje doen."

"Kom maar naar beneden," riep ik. Ik zat tenslotte achter de computer en Esther was beneden en hier stond alles al klaar, kortom, makkelijk, dus.

"Ik wil boven poepje doen," zei Rachel.

"Dat is ook goed. Moet ik komen?"

"Nee." Rachel veranderde duidelijk van gedachten, bang om de grote sprong weer te wagen. "Ik moet toch geen poepje doen."

"Okee.. dan niet." In het kader van er niet teveel druk op leggen.

Maar even later riep ze weer, ditmaal met een wat benauwd stemmetje. "Mama..  ik moet een poepje doen!" De toon attendeerde me erop dat de nood ditmaal wel heel hoog was. Ik liet het vragen stellen dus achterwege en rende naar boven, waar Rachel ondertussen begon te huilen.

Rachel werd opgetild en boven op de wc gezet, maar het was al te laat: een drolletje in de onderbroek. Tranen. Broek en onderbroek werden (voorzichtig) uitgedaan en het drolletje belandde netjes waar het hoorde. Billetjes afvegen. Toch nog even proberen of er niet nog een poepje kwam maar nee, Rachel vond het wel even genoeg voor deze middag.

En dat was dat.

Nou ja, niet helemaal – we hebben tenslotte nog een dochter.

Wat later, de meiden hadden gegeten en Rachel en Esther gingen naar bed. Rachel eerst in bad en tanden gepoetst, daarna ging ik naar beneden om Esther op te halen. En toen ik haar oppakte rook ik het al. Snifsnif... nee toch?

Ja dus. Net zo eentje als waar ik het al eerder over had. Arme Harald, hij was net thuis gekomen en mee naar boven gelopen om Esther in bed te stoppen toen de plannen even drastisch veranderden. Dus terwijl Harald nog half uitgekleed was - zijn bedoeling was om even wat makkelijke kleren aan te trekken voor de avond in de tijd dat ik met de meiden bezig was - werd hij gevraagd om een kleine en heel vieze Esther in de gaten te houden zodat ze niet van het aankleedkussen zou rollen. Ondertussen liet ik een badje vollopen. Daarna werd Esther even aan Harald overgedragen, zodat ik een schoon lakentje over haar aankleedkussen kon stoppen. Hup, klein meisje in bad en schrobben maar.

Een kwartiertje later lagen beide meisjes, gewassen en gesteven, lekker in bed en kon Harald fatsoenlijk begroet worden. "Hoi Harald, fijn dat je er weer bent. Ik had je liever op een andere manier welkom geheten, maar vandaag was een beetje een shit-dag..."