Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Dinsdag 20-2: De poepjespot

't Is een wat onverkwikkelijk verhaal, maar het is wel een essentieel onderdeel van het laatste stukje van Rachel's zindelijkheidstraining: poepjes doen. Dat is het onderdeel wat haar het meeste moeite kost, want poepjes op de wc doen is eng. Al een hele tijd wil ze alleen maar een poepje doen in de luier. Nu was dat eerst nog geen probleem, want ze 'spaarde' ze op totdat ze in bed lag en deed haar behoefte dan. Maar toen stopten we eerst met de luier 's middags en sinds een paar dagen ook met de luier 's nachts, en dat betekende dat we hier serieus werk van moesten gaan maken als we niet wilden dat Rachel een groot probleem kreeg – en wij ook.  

Dus begonnen we nu heel gericht met 'poepjes horen op de wc'! En als ik vertel dat vorige week dinsdag een echte shit-dag was, is dat niet meer dan de waarheid. Esther had een beetje diarrhee, dus ik bleef vieze luiers van haar verschonen (waaronder een HELE vieze, natuurlijk vlak voor etenstijd, echt zo eentje waarbij je de baby het liefst aan de oortjes beet wil pakken en haar in bad wil laten zakken. Zo vlak voor het eten was dat geen optie natuurlijk, dus heb ik haar grondig met doekjes schoongepoetst en is ze volgende ochtend lekker en uitgebreid gesopt).

Maar Rachel, dus. Die nam zich, ook die dinsdag, op een gegeven moment voor dat het dan maar nu echt moest gebeuren en dus ging ze naar de wc. Poes mee, want poes moest ook een poepje doen. Met veel angstig gemiauw en getril, waarna Rachel de poes ging troosten. Het heeft Rachel al met al drie kwartier gekost voordat er een heel klein poepje kwam dat 'ploep' de wc in viel. Hoera! Veel geknuffel en gejuich van een trotse mama, oma en opa gebeld, Rachel heeft het vingerverf-cadeautje gekregen dat al maanden op haar lag te wachten (overblijfsel van onze eerdere pogingen van 'poepjes op de wc') en samen met mama een vlinder geschilderd.

Hoera, dacht ik, dat is de doorbraak. Maar helaas, ondanks verdere stimulatie de afgelopen week bleven nog meer 'ploepjes in de wc' uit.

Tja, en toen kwam zaterdag. Het natte-bed-drama dat ik vreesde bleef gelukkig ook uit en in de daaropvolgende dagen is het alleen vannacht 'een beetje fout' gegaan. Het bed was wat vochtig en is dus een dagje eerder verschoond. Maar poepjes kwamen niet.

Zondag ging voorbij, maandag ging voorbij... Rachel op de wc, poes deed veel 'ploepjes' en werd flink geknuffeld, kleine bruine veegjes waren wel op wc-papier te zien, maar de echte poepjes bleven uit. Ik begon me toch een beetje ongerust te maken.

Gisterennacht in bed, moeite om in slaap te vallen, bedacht ik de poepjespot. Een mooie bloempot met allemaal cadeautjes erin, op een prominente plaats neergezet, en iedere keer dat Rachel een echt poepje doet mag ze een cadeautje uitzoeken.

Vanochtend heb ik het idee meteen in de praktijk gebracht. Meteen nadat ik Rachel had weggebracht naar het peuterschooltje ben ik met Esther doorgereden naar wat winkels en daar een paar kleine cadeautjes gekocht. In laten pakken en klaar. Toen Rachel thuis kwam en naar bed ging heb ik de poepjespot gepakt en daar alle cadeautjes in gedaan.

Voor het middagdutje: geen resultaat. Nadat ze weer was opgestaan: ja hoor!! Hieperdepiep hoera! Een echt groot grote-meisjes-worstje dat ploep deed in de wc! Rachel heeft een pakje uitgezocht – twee bandjes die haarbandjes zijn voor meisjes met een weelderige haardos, maar voor dit kleine krummeltje net aan twee mooie armbandjes zijn. En omdat poes ook zo dapper was een poepje op de wc te doen, 'loopt' poes nu trots rond met de twee armbandjes aan zijn pootjes.

We zijn er misschien nog niet helemaal, maar het einde is in zicht.