Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 12-07: De poezensleutel

Esther zit even bij mij op schoot en dus zit Rachel in de ballenbak. Ja, de doos met ballen in de werkkamer is nog steeds bij de meisjes populair. "Help, ik ben in de rivier gevallen, en ik kan er niet uit!" roept Rachel. "En ik heb de sleutel niet bij me! Mama, wil jij de sleutel naar me toe gooien?"

"Ja hoor," antwoord ik en ik gooi een imaginaire sleutel naar Rachel. Maar dat was niet de bedoeling.

"Nee, ik bedoelde de zwart en witte sleutel!"

"Oh!" Ik pak Poes dus op en gooi die naar Rachel in de ballenbak. Rachel speelt weer verder met de ballen en Esther, op mijn schoot, met een speelgoedtelefoon. Even later hoor ik Rachel weer zeggen: "Dit is geen sleutel, dit is een poes!"

"Oh jee," zeg ik, pak een plastic bal op die uit de ballenbak is gerold en gooi 'm terug.

"Maar dat is ook geen sleutel, dat is een bal! Help, hoe kom ik er nu uit?"

Een hoop fantasie heeft ze wel, die kleine. Zo verandert ze op een dag razendsnel in Floddertje, Nijntje, Jip of Janneke of in Karen, Kristel of Kathleen van K3. En bijgevolg verander ik dan in de moeder van Floddertje, de moeder van Nijntje, Jip's moeder of een van de andere meisjes van K3 – in welk geval Esther een klein K3-tje is.

Bijvoorbeeld: wanneer Rachel wordt afgedroogd, roept ze stelselmatig: "Ik heb het ijs, ijskoud!" Regelrecht uit 'K3 in de sneeuw'. "Karen, ik heb het zo koud! Heeft het kleine Kristeltje-" daarmee wordt dan Esther bedoeld, "het ook koud?"

Of wanneer we aan het schilderen zijn. Een week terug hebben we waterverf voor Rachel gekocht en dat was een gouden greep. Sindsdien wordt elke dag wel even de verf te voorschijn gehaald. Mama vindt het niet erg, kan op die manier ook wat creativiteit kwijt.

Maar dan tijdens het schilderen. "Mama Nijn, wil jij tegen Nijntje zeggen dat ze boven en onder moet schilderen?" dirigeert Rachel.

Nu heb ik de Nijntje-DVD ook wel een aantal keer gezien en weet gelukkig dat het slaat op Nijntje die haar kamer verft. "Van boven naar onderen schilderen, Nijntje," zeg ik gehoorzaam.

En nog een mooie uitspraak: Rachel zit bij me op schoot en ziet een boek staan. "Wat staat in dit boek, mama?"

"Dat is een verhaal over de kolonisten van Catan, Rachel."

"Wil je me dat vertellen wanneer ik ouder ben?"

"Ja hoor."

"Ben ik nu ouder? Ga je het me nu vertellen?"

Umm… Zo snel gaat dat nou ook weer niet!