Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zondag 11-11: Het nut van kleine zusjes, deel 2

11 november vandaag, Sint Maarten. De dag dat kinderen met een lampionnetje langs de deuren gaan, liedjes zingen, snoepjes krijgen. Dit jaar was Rachel voor het eerst oud genoeg om echt mee te doen. Natuurlijk had ze vorig jaar op de peuterschool ook al een lampionnetje gemaakt en was ze toen plechtig met de andere kinderen even een blokje om geweest, om daarna bij de deur van de school weer aan te bellen, allemaal een liedje te zingen en een mandarijntje te krijgen.

Dat hebben ze dit jaar ook weer gedaan, maar daarnaast zijn we dit jaar voor het eerst echt 'op pad' gegaan. Rachel, haar vriendinnetje Amber, en Esthertje mocht mee.

Het was geweldig! Daar liepen de twee dames, parmantig met hun zelfgemaakte lampionnetjes. De eerste paar keer aanbellen en een liedje zingen ging nog wat onwennig, maar al gauw hadden de dames de slag te pakken. Amber belde meestal aan: "Amber kan het beste aanbellen," zoals Rachel het zei. Dan afwachten of de deur openging of dat de bewoners van het desbetreffende huis 'niet thuis' waren. Als de deur dan open ging, gingen de meiden van start. "Sinte sinte maarten, de koeien hebben staarten, de meisjes hebben rokjes aan, daar komt sinte maarten aan."

Amber sloeg meestal voor het gemak de eerste regel maar over, dan ging het sneller. Ook de rest raffelde ze haastig af. Rachel zong wat zachter en wat langzamer, waardoor zij meestal nog bij de koeien was op het moment dat Amber klaar was. En ook draaide Rachel het af en toe om, waardoor de meisjes een enkele keer staarten hadden en de koeien rokjes aan. En daarnaast maakte Rachel het nog leuker door bij elke deur wel midden in het liedje om te draaien om te kijken of wij er nog stonden. "Nee, Rachel, die kant op kijken."

Dan gingen de handjes al omhoog. Zoals ik al zei, ze hadden het snel door. "Oh, wat hebben jullie prachtig gezongen! Zoek maar uit." Veel snoepjes in deze buurt. Een persoon had het wel heel mooi gemaakt door per kind allemaal aparte zakjes te maken, met een mandarijntje en een paar snoepjes erin. Anderen kwamen aan met spekjes ("Ik heb het puntje er al af gebeten, mama!"), lollies (Amber: "Mevrouw… mag ik misschien een andere? Een roze?"), mini-marsjes, koekjes en kleine zakjes snoep. Slechts een persoon gaf een mandarijn in plaats van zoetigheid.

En daar kwam het nut van kleine zusjes. Veel mensen, die dat kleine krummeltje op de achtergrond zagen, verlegen staand aan het handje van mama of papa achter Amber en Rachel, vroegen vertederd of die kleine ook wat wilde. Ja hoor, dat wilde Esther meestal wel. Rachel had dat heel snel door en pakte het dan aan 'voor Esther'. "Mag ik ook wat pakken voor mijn zusje?" vroeg ze op een gegeven moment. Esther had op dat moment haar 'wanderlust' weer te pakken en stond toen net drie huizen verderop…

Dus ook met Sint Maarten zijn kleine zusjes handig!