Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Vrijdag 9-2: Verkouden

Het gezin Drillenburg-Palmas is verkouden. Mijn neus zit verstopt en mijn keel doet pijn, Esther's neusje kan al lopen (de rest van haar nog niet) en Rachel's neus doet vrolijk mee, zodat mama de hele tijd met zakdoeken in de weer is om snotneusjes af te vegen. En Harald slaapt al drie nachten met zijn matras op de gang, zodat hij mij niet wakker houdt met zijn gesnurk en ik hem niet wakker maak met mijn gepor ("Je snurkt weer!" "Moet je me daarom wakker maken?"). Ik hoor hem nog steeds wel, als hij op de gang slaapt, maar het dempt in elk geval. En Harald ligt daar buiten por-bereik, dus we zijn er allebei blij mee.

Enfin. Verkouden, dus.

Tot nu toe houden de meiden zich er kranig onder. Wat gehoest en geproest, en dus veel zakdoeken, maar nog niet moe of hangerig of zo. Houden zo.

De sneeuw, overigens, is allemaal weer verdwenen. Winter in Nederland duurde zo al met al één dag. Wel jammer, het zag er zo mooi uit met al die sneeuw.

 

Poes moest vandaag een zwembandje om. Waar ze dat poppezwembandje vandaan heeft gehaald, geen idee. Maar Poes moest een zwembandje om. Helaas was het wel een heel klein zwembandje, dus hoe klein Poes ook is, het plastic ding paste hooguit om zijn pootje.

Toen ik een klein pluche eendje zag liggen, pakte ik deze en deed die het zwembandje om. Het paste. Het zag er ook zo mal uit, een eendje met een zwemband, dat ik er meteen een verhaal bij bedacht, "Het eendje dat niet zwemmen durfde". Ik vertelde het verhaal ter plekke aan Rachel en ben later achter de computer gaan zitten om het uit te schrijven. Jammer dat ik niet goed tekenen kan, ik zou er best een peuterboek van willen maken.

Wanneer het verhaal een beetje is bijgeschaafd, zet ik het ook wel op de site. En wie weet, skriebel ik er een keer wat tekeningen bij. Of misschien voelt een passerende bezoeker van de site zich 'n keer geïnspireerd, wie weet...

Ik snuffel zometeen maar 'ns mijn bed in. Welterusten!