Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Dinsdag 6-11: Sterne

Dat Sterne een aparte band heeft met de kinderen – vooral met Esther – is allang duidelijk. Al vanaf het moment dat 't purretje geboren was, lag Sterne vlak naast haar op het grote bed. Ik was eerst bang dat hij tegen haar aan zou rollen en haar zou smoren in zijn vacht, maar daar hoefde ik nooit bang voor te zijn. Hij lag erbij met een air van 'Ga maar lekker slapen hoor, ik hou dat kleintje wel in de gaten'.

Later was hij vaak te vinden in Esther's kamer. Nog steeds, trouwens. 's Ochtends, wanneer we Esther uit bed halen, komt hij meestal mee haar kamer binnen en springt dan op de rand van haar bed. Esther zit dan rechtop in bed, Knuffie meestal binnen handbereik, en kijkt op met die warrige pluisbol van haar. "Pchchch!" roept ze dan. Daarna wordt ze op de commode gelegd voor een schone luier en een kattewassie, en dan springt Sterne ook op de commode. En wanneer hij de kans heeft, ligt hij daar 's middags lekker op het aankleedkussen te slapen.

Ja, Esther is gek op die kat. Haar eerste woordje was inderdaad 'Psss', pas daarna kwamen 'mama' en 'papa'. En omgekeerd ook: de meeste mensen vinden Sterne een sjacherijnige kater, omdat hij het niet fijn vindt om geaaid te worden: aai, aai, en 'hap!' doet Sterne. Maar naar de meisjes is hij ongelooflijk tolerant. Frain vindt die ukkies maar druk en rent meestal snel weg als ze haar willen aaien, maar Sterne niet.

En daarnet liep ik de keuken in, waar de buggy nog stond: die was eerder vandaag gebruikt toen ik samen met Esther Rachel op ging halen van school. De buggy opruimen was nog geen optie. Sterne was eerder boven verjaagd van het aankleedkussen, maar dat maakte niet uit, hij had nu een nieuw plekje gevonden: de buggy zelf.

Snel het fototoestel gepakt en een paar foto's gemaakt. Sterne keek slaperig op, met een uitdrukking van 'Hm, ach, als je dat nu werkelijk wilt…' en dutte weer verder. Daarna heb ik de buggy met Sterne erin naar de werkkamer gereden en afgezien van een wat verbaasde blik bleef Sterne onverstoorbaar liggen. En daar ligt hij nu nog…