Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Zondag 4-3: Esther, nee!

Een veelgehoorde uitspraak in huize Drillenburg-Palmas, deze dagen. De box is sinds een dag of twee de deur uit, want Esther wordt steeds mobieler en de wereld – of in elk geval de huiskamer dan toch – is groot en interessant. Bijvoorbeeld de laatjes van de kast, die kun je mooi open en dicht schuiven. Klap, klap. "Esther, nee!" Het maakt weinig indruk. Dus wordt uk opgepakt en aan de andere kant van de kamer neergezet.

Niet dat dat veel uitmaakt. Efficient wordt er door de kamer gescharreld, want wat Esther eenmaal in haar hoofd heeft, is er ook niet makkelijk uit te krijgen. Dus hop, daar gaan de laatjes weer. Klap, klap. "Esther, nee!"

Afleiden is het enige wat goed werkt hiertegen. Zo hebben we een week geleden een speelgoedmand voor Esther klaargemaakt en in de huiskamer gezet, en haar daarvoor neerzetten is dan wel een goede afleiding. Voor ongeveer vijf minuten, want dan is er weer iets anders wat haar aandacht trekt. Het glazen deurtje naast de televisie, wat je zo mooi open en dicht kunt doen. Zelfs Rachel roept dan al waarschuwend: "Esther, nee!"

Vandaag was Harald het zat, en toen ik dus beneden kwam na het badderen (het was zondagochtend en daar is gebruik van gemaakt) stond een van de stoelen tegen de laatjes aan en de speelgoedmand stond tegen het glazen deurtje. Harald zelf was bezig de onderste twintig CD's uit het rek te halen. Het scheelde een hoop 'Nee!'.

Maar Esther is niet voor een gat te vangen. Het glazen deurtje lonkte. Vastberaden scharrelde ze op de speelgoedmand af en wist 'm daadwerkelijk opzij te schuiven. Grijp! Deurtje vast. Hieperdepiep hoera!

"Esther, nee..."