Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 14-06: Water en zand

Rachel heeft de laatste paar hete dagen vooral in water doorgebracht. Zondag zijn we voor het eerst met ons vieren naar het strand geweest – het strand bij het eilandje in Almere-Haven, waar ik zoveel warme dagen heb doorgebracht. Als kind heb ik er gezwommen, in de zon gelegen, boeken liggen lezen: er naar toe gefietst op m'n oranje fietsje, de wind in m'n haren. Om het eilandje heen gezwommen of liggen luieren op het strand.

Later er geweest met Gaby, toen ik al studeerde en op kamers woonde: eerst bij mijn ouders langs, daar wat drinken, en dan door. Nog later ging ik er met Harald heen, ook toen we zelf al in Almere woonden. Spullen op de fiets en erheen.

En nu dan met de twee meiden. We kropen in de schaduw van zo'n beetje de enige boom die op het strand zelf stond en installeerden ons. Het was schitterend weer, zo schitterend dat we bijna op Kreta hadden kunnen zitten in plaats van in Almere – het grote verschil was dat het water niet zout was en niet helderblauw, dat we daar strandstoelen hadden om op te liggen en dat het eiland waar we daar op uitkeken groter was en zeker buiten zwembereik.

Rachel vond het geweldig. Eerst ging ze met papa het water in – het voordeel van het strand hier is dat een zwemdeel voor de kleintjes is afgezet waar het lekker ondiep is. Rachel vond het heerlijk, natuurlijk, lekker spelen met haar emmertje en haar gieter. Ondertussen zat ik in de schaduw van de boom een dorstige Esther de borst te geven en wat te lezen.

Na een poosje wilde Harald ook even 'echt' kunnen zwemmen en werd Rachel hierheen gebracht. Luid protesterend, want dat water was toch wel erg leuk, ook al had ze het ondertussen behoorlijk koud. Nog een verschil met Kreta: het water van het Gooimeer is nog best wel fris, deze tijd van het jaar. Maar met een emmertje vol water en een gieter was Rachel wel tevreden te stellen.

Zo hebben we de dag doorgebracht: een paar keer het water in en uit ("Brrr, koud!" riep mama en dat was natuurlijk erg leuk), veel gekliederd met emmertjes met water ("Kijk, soep, mama!"), wat eten en verder lekker luieren in de schaduw. Ondertussen speelde Nederland tegen Servie-Montenegro, de eerste wedstrijd van Nederland in het WK, en natuurlijk zaten wij vlak naast de enige mensen die een radio bij zich hadden op het strand. Het was overigens heerlijk rustig na drie uur, opvallend rustig voor een verhitte zondag.

Rond een uur of vijf togen we huiswaarts, maakten eerst nog even een tussenstop bij Thea. "Rachel is heel erg vies!" riep ze uit toen we binnenkwamen. Mijn reactie was: "Nee, mam, toen Rachel van het strand kwam, toen was ze heel erg vies. Nu is ze nog maar een klein beetje vies. Geloof me." En dat was ook zo, het zand zat – letterlijk – overal, en nog wel meer ook.

De jongedame at daar een hapje (ook niet veel meer dan dat), werd thuis nog in bad gedaan en daarna in bed gestopt, waar ze zonder een kik te geven als een blok in slaap gevallen is.

Gisteren en eergisteren heeft ze in bad in de tuin gezeten en ook daar heerlijk zitten kliederen. Ook toen is er weer veel gebruik gemaakt van emmer en gietertje. Esther lag in de kinderwagen en ik zat in de schaduw van de parasol te lezen, en op die manier was het goed uit te houden in de hitte.

Het weer is omgeslagen, vandaag. Afgelopen nacht heeft het geregend – gelukkig geen onweer, hier! – en nu is het voorlopig weer lekker koel. Het is avond nu, Rachel ligt lekker te slapen en Esther ligt tevreden te 'lebberen'. Het zal niet lang meer duren en dan gaan we naar bed. Weer een dag voorbij...