Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 13-04: Liedjes

Het is zo schattig om Rachel liedjes te horen zingen. Rachel luistert naar een CD van K3 en constateert dat K3 wel een liedje over papa's heeft gemaakt maar niet over mama's. En da's toch wel raar, zo te horen. Maar dan gaat ze een stukje meezingen met het refrein. "Je bent mijn allerliefste papa papa papa papa" wordt "Alleliestje papapapapapapapapapapa" – tja, met al die papa's is het moeilijk om te bepalen waar je moet stoppen.

En eerder, na het ontbijt, wilde Rachel een wafeltje en begon ze spontaan te zingen: "Smakelijk eten, smakelijk drinken.. hap hap.. hap.. slok slok.. zal lekker smaken.." Echt geweldig! Afgezien van het feit dat sommige woorden nog steeds moeilijk uit te spreken zijn voor zo'n klein krummeltje, heeft ze het hele liedje wel correct gezongen – en helemaal uit zichzelf. Mama was zwaar onder de indruk.

Je ziet het ook bij tandenpoetsen. Ik heb de gewoonte om wanneer we haar tanden poetsen een liedje te zingen: "In de maneschijn.." Wanneer dat liedje is afgelopen ben ik klaar met poetsen en mag zij nog even zelf poetsen. En dan hoor je haar zelf ook al: "Manesjijn.." Dat liedje hoort bij het tandenpoetsen, dat is duidelijk!

Af en toe komen er ook andere liedjes spontaan langs. Dan zit Rachel op de bank of zo en hoor je ineens "Sjommele… sjommele… heen en weej.." (de 'r' blijft nog een moeilijke letter voor zo'n kleintje). "Sjommele… sjommele… elke keej…". Een enkele keer ook "Schuitje vaje, teetje drinke.." maar dat is meer toch een liedje voor bij oma en opa – vooral omdat ze dan ook nog "Trekke!" tussendoor roept. Ik heb dat wel een paar keer gezien: Rachel en oma die aan het 'roeien' zijn terwijl ze het liedje zingen en opa die dan Rachel achteruit trekt aan haar broek. Oma roept gemaakt verontwaardigd: "Nee opa, niet doen!" en ondertussen schatert Rachel het uit van het lachen. En het is toch niet hetzelfde, als papa en mama dat doen. Hoewel ook dat, zeker wanneer er flink gekieteld en geknuffeld wordt erbij, ook erg leuk is natuurlijk!

Ondertussen ben ik vandaag 38 weken ver en Esther lijkt nog rustig bij mama te willen blijven (maar goed ook – ik kwam er net achter dat hoewel we het fototoestel van Harald's ouders hebben geleend, we nog geen rolletjes hebben!! Esther, nog een nachtje blijven zitten graag!).

Morgen (Goede Vrijdag) weer naar de verloskundige. Zouden we dan een paaskuikentje krijgen, deze keer?