Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 08-03: Rachel's redeneringen

Naarmate Rachel meer begint te praten, is er ook steeds meer te horen hoe ze denkt. Wat haar op dit moment vooral veel bezig houdt is de aanstaande 'baby'. Zo staat er op mijn bureau in een klein zilveren lijstje een foto van Harald met een heel klein Rachelletje op schoot: blote voetjes op Harald's buik en een duimpje in haar mond.

Nu is Rachel altijd al gefascineerd geweest door foto's van haar en van papa en van mama, dus op een gegeven moment wilde ze die foto bekijken. "Rachel, wie is dat?"

"Papa."

"En wie is dit?" vroeg ik, wijzend op de baby.

"Baby Esther!" zei ze, heel duidelijk. Ik moet zeggen dat ik een hoop antwoorden verwacht had, maar dat toch niet. Ze weet wel al dat de baby in mama's buik Esther heet, maar dit betekent dat ze toch al een plaatje in haar hoofd heeft van de nieuwe baby bij papa. Ik heb gelachen en haar geknuffeld en haar verteld dat het Rachel was toen zij nog een heel klein baby'tje was, maar ondertussen was ik wel onder de indrukā€¦ en ontroerd.

Nog een mooie. Afgelopen weekend logeerde Rachel een nachtje bij mijn ouders. Harald en ik genoten van een dagje en avond vrij (uit eten gegaan bij het chinese restaurant hier om de hoek, uitgeslapen en de boel hier schoon gemaakt).

De volgende dag werd Rachel gebracht door oma, en die vertelde het volgende verhaal.

"Rachel wilde eerst bij oma blijven. Toen vroeg ik: 'Maar wat moet ik dan aan mama vertellen?' Rachel zei: 'Telefoon pakken!'

'Maar dan is mama verdrietig als Rachel niet naar huis komt.'

'Mama huilen?' vroeg Rachel.

'Ja, dan moet mama huilen en is ze heel verdrietig.' En toen was het goed om naar huis te gaan."

Verder is het vaak gewoon leuk om naar haar te luisteren, zeker wanneer ze niet weet dat je haar kunt horen. Gisterenavond in bed lag ze met haar knuffels te spelen. Een van de knuffels is een nieuwe, een Nijntje die muziek kan maken en de getallen van 1 tot 10 kan zeggen als je op de nummers op haar pootjes drukt. Alleen zit er daar een foutje in, als je op de 9 drukt hoor je 10 en omgekeerd. Dan hoor je Rachel "Nee, Nijn!"

Gisteren toen ze in bed lag hoorden we dus ook weer de getalletjes langskomen en "Nee Nijn!" pruttelen. En zo nog wat van die lieve dingen. Ik heb met een glimlach zitten luisteren.

Verder heeft ze ook een oude telefoon ontdekt en was daar gisteren en vanochtend mee aan het spelen. "Rachel, wie ga je bellen?"

"Oma bellen. Hallo, hallo!"

Dus ik ook: "Hallo, hallo! Met wie spreek ik?"

"Speek ik?"

"Dan moet je zeggen: 'Met Rachel'."

Nou, dat was nog wel erg moeilijk. Maar het gesprek was nog niet afgelopen, want daar ging ze weer: "Hallo hallo! Lekker [ge]slapen? Doeiii!"

Echt prachtig om te zien, ze is al helemaal in staat om spel te creeren en er helemaal in op te gaan. Fantastisch! Ik kan er geen genoeg van krijgen om dat te horen en te zien.