Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 08-02: Praatjes

Rachel's taalontwikkeling gaat nog steeds met sprongen vooruit. Mevrouw kan ondertussen uitstekend duidelijk maken wat ze wil, en zinnen van drie woordjes zijn allang geen probleem. En als mama of papa iets niet begrijpen, dan herhaal je gewoon wat je wilt bereiken. Net zolang tot je het krijgt, of een zeer stellig 'NEE' te horen krijgt, wat nog steeds op de gebruikelijke manier beantwoordt wordt (WEEEEEH!). Ook wanneer ze zit te spelen kwebbelt ze er lustig op los.

Zo maar even wat gekwebbel: "Pief paf paf!" "Af! Bal af! Bal af! Af!" (de bal zit vast in een mandje.) "Mama, bal af? Bal af! Bal!!" Mama maakt de bal los. "Bal!" Rachel pakt de tweede bal op. "Twee ballen," en dribbelt weg. Vijf seconden later zijn de ballen alweer vergeten en heeft ze een knuffel gevonden waar ze mee speelt, een Sylvester poes.

Dan ziet ze een boekje van Dikkie Dik. "Mama, Dikkie Dik lezen? Dikkie Dik lezen dankuwel." Nou, dan moet ik natuurlijk vreselijk lachen en dan heeft ze me alweer om haar vingertje gewonden.

"Mama zitten? Mama zitten? Mag? Mama zitten? Asblieft?" Dit om duidelijk te maken dat ze graag op mijn schoot wil zitten. Ze heeft de Tijgetje pen gepakt en zit nu daarmee op een papiertje te tekenen. "Mama poes teken? Pen teken mama?" Goed hoor, mama tekent wel een poes. "Huis teken?" "Da's goed hoor, wat hoort er bij een huis?" "Dak. Huis dak." "Heel goed.. hier is het dak. En wat nog meer?" "Shoosteen." "Goed, daar is de schoorsteen.. wat hoort er nog meer bij een huis?" "Dak!" "Ja, maar het dak en de schoorsteen hebben we al. Wat nog meer?" Dat is wel moeilijk. "Muren," zegt mama, en tekent ze. "Mujen," herhaalt Rachel.

"En wat moet er nog meer getekend worden?" Tja, nu wordt het heel moeilijk. "Waar kijk je door naar buiten, Rachel?" "Donker buiten!" roept Rachel – sinds ze een paar keer in het donker buiten is geweest toen ze van een oma afkwam, vindt ze dat hoogst fascinerend. "Maar Rachel, het is toch niet donker buiten? Kijk maar door het raam."

Rachel kijkt door het raam. "Licht buiten!" En nu snapt ze ook dat er nog een raam moet worden getekend. "Poes!" want natuurlijk moet er ook een poes voor het raam worden getekend.

Als Rachel haar zin niet krijgt, is het overig niet alleen maar meer "WEEH." Dan zegt ze soms ook "Meisje drietig," of "meisje haulen," wat natuurlijk 'Rachel huilen' betekent. Emoties zijn zeer fascinerend voor haar. Als er een ander kindje huilt, wordt er ook meteen "meisje haulen" gezegd – ongeacht of het een meisje of een jongetje is. Zo'n onderscheid is nog erg moeilijk te maken.

Net ook gelachen. Ook het verschil tussen 'Winnie de Pooh' en 'Teigetje' en zo is nog erg moeilijk. Dus toen ze in haar kamer de plaatjes zag van Winnie en Teigetje die op haar kast zijn geplakt, zei ze: "Poeh.." wijzend naar Teigetje, en toen: "Tee Poe," wijzend naar de 'echte' Poe. Het tellen klopte, alleen de plaatjes nog niet echt!

Zo, dat zijn wel weer even genoeg babbels voor vandaag.. ik kan wel uren aan de gang blijven op die manier!