Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Donderdag 07-09: Speelse Rachel

"Mama, blokkenkar!"

"Wat wil Rachel?"

"Blokkenkar!" Alsof dat net niet duidelijk genoeg was, mama!

Ja, maar dat was toch niet helemaal hoe ik het bedoelde. "En hoe vraagt Rachel dat?"

Nu komt het er correct uit: "Mama, mag ik met de blokkenkar?"

"Ja hoor," antwoord ik correct. "Dat mag."

Even later zit Rachel te spelen met de blokkenkar. "Ik maak er alle puinhoop van," roept ze. Ze zet drie gele blokjes naast elkaar en roept: "Kijk, twee huizen gemaakt!" Nu is de blokkenkar leeg en ligt Poes erin.

Ik vind nog een blokje onder mijn bureau. "Kijk, Rachel, hier ligt er nog eentje!"

Rachel komt naar me toe en pakt het blokje aan. "Ik ga weer naar de puinhoop van," meldt ze en loopt weer terug. Met een houten hamer (van het 'hamertje tik') tikt ze op de blokken.

Een poosje later ligt Esther in de kinderwagen om een dutje te doen. Rachel zit zelf te spelen. Even later hoor ik: "Wat heeft Rachel?"

Ik buig opzij en ik kijk. Rachel heeft het witte krukje uit de keuken gehaald en naast de kinderwagen neergezet, en staat nu op het krukje naar Esther te kijken. Ik sta op en kijk ook.

Dan geeft Rachel me het antwoord op haar vraag: "Esther heeft het handje van Rachel!" En ja hoor, daar staat ze, hand in hand met Esther. Ik sta ernaar te kijken en geniet van het gezicht.

Grappig is ook dat Rachel nu steeds meer spelletjes zelf doet. Afgelopen weekend bij Harald's ouders speelde Rachel in de tuin, met de zandbak. Ze stopte zand in een emmer en ging weg om 'boodschappen te doen'. "Ik ga een nieuwe zandbak kopen!" riep ze en wandelde een rondje door de tuin.

Even later kwam ze terug. "Ik heb een nieuwe zandbak gekoopt!" (grammaticaal klopt het nog niet altijd even goed, wat ze zegt.) Mieke vroeg: "En, was de zandbak duur?"

Tot onze grote verwondering antwoordde Rachel: "Zeven achtennegentig."

Waar ze dat nu weer heeft opgepikt! Schijnbaar van een keer boodschappen doen of iets dergelijks.

Tegenwoordig staat ze 's ochtends ook met een handdoek of met een van Esther's handdoekjes voor de spiegel te paraderen, de doek voor zich uit houdend. "Vind je deze leuk? Vind je deze leuk, mama?" vraagt ze dan.

"Ja hoor, prachtig, Rachel!" antwoord ik.

En vanochtend vroeg ze er achteraan: "Is die zeven achtennegentig, mama?"

Ik stond al op het punt het te beamen toen ik me bedacht en haar plechtig vertelde dat die, nee, drie vijfennegentig was. Ik ben benieuwd wanneer ik dat weer terug hoor komen.

Gisteren moest ik naast Rachel op de bank gaan liggen, onder de 'zwarte deken' (mijn cape). Ze begon 'snoepjes' uit te delen, maar ik moest wel even wachten met opeten, hoor! Ze begon spontaan "Smakelijk eten, smakelijk drinken" te zingen en natuurlijk moest ik meezingen. Toen ze klaar was, riep ze "Smakelijk eten en drinken allemaal!" en toen pas mocht het snoepje worden opgegeten. Lijnrecht overgenomen van de creche, natuurlijk, waar ze eergisteren voor het eerst na de zomervakantie weer naar toe was. Maar toch, prachtig om te zien hoe dat nu weer terug komt in het spel thuis.