Home

De ukkie verhalen
aantekeningen over de kinderen

De vakantieverhalen
Avonturen op vakantie

Priet en andere praat

Foto's

Contact

Naar de wereld der dromen

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2003-2004

Kindergedichtjes

Zon en Maan

Woensdag 06-09  Esther: duimen en babbelen

Afgelopen weekend stopte Esther nog fanatiek twee handjes tegelijk in haar mondje om daarop te sabbelen, maar de laatste paar dagen is ze heel selectief haar duim daarvoor aan het gebruiken – net als 'grote zus' Rachel. Ik maakte me er gisteren daadwerkelijk nog even druk over dat misschien een van de andere vingers richting haar oogje zou afdwalen, want met heel veel coordinatievermogen gaat het nog niet gepaard.

Maar ongelukken zijn tot nog toe uitgebleven en de kleine meid sabbelt heel tevreden en heel fanatiek. "Ieuwe, ehwe, wehwe," klinkt het en de duim wordt ver haar mond in gestopt.

Maar ook op andere dingen kan worden gesabbeld. Twee dagen terug heeft ze een Winnie-de-Pooh beertje naar zich toegetrokken, een soort tuimelbeertje met een belletje in zijn buik en twee uitstekende armpjes. Op een van die armpjes lag ze lekker te sabbelen en te kauwen. Tja, dat is weer 'ns wat anders dan dat handje of die duim.

Ook mama's vingers zijn populair om op te sabbelen. Beetpakken, naar je toetrekken en in je mond stoppen maar. Tot nog toe is het voornamelijk een beetje onderzoeken, voor het echte sabbelwerk is haar eigen hand of duim tot nu toe nog veruit favoriet.

Trouwens, het is opvallend dat sinds we afgelopen weekend bij Harald's ouders zijn geweest, Esther veel meer is gaan babbelen. Karel lag op een gegeven moment in de box en lag daar heerlijk te kwebbelen. Hele verhalen hing hij op. Niet tegen iets of iemand in het bijzonder, maar meer voor zich uit.

Voor dat weekend was Esther redelijk stil. Meestal ligt ze in een hoekje en pruttelt wat, of is wat dreinerig wanneer ze moe is. Maar het is echt waar, sinds het weekend is ze aanzienlijk spraakzamer. Het is grappig om te horen. Ze praat soms ook echt 'terug'.

Vaak babbelt ze spontaan voor zich uit en wanneer ik dan de gelegenheid heb maak ik ook even met haar een 'praatje'. Goed voor haar, en leuk voor mama!

Esther is gisteren naar het consultatiebureau geweest en heeft daar de vier-maandsprikjes gekregen. Voor het prikken was ze aan het zoeken en degene die de vaccinaties gaf had er geen bezwaar tegen dat Esther lekker gevoed werd, integendeel. Ze was dus lekker aan het drinken toen ze het eerste prikje kreeg, en keek op met een verontwaardigd kreetje. Tja, dat deed pijn natuurlijk.

Even later kwam die mevrouw weer, en toen had je Esther moeten zien kijken! Zonder me los te laten keek ze schuins langs me heen, met zo'n blik van "Oh nee, niet nog eens." Ja, toen kwam prikje nummer twee, en daar hielp geen lekker hapje meer tegen. Huilen, piep brul krijs. Knuffeknuffe. Niet lang erna was ze weer rustig en ze lijkt er ook nu geen last van te hebben. Ze is gewoon ons lieve, vriendelijke mooie meisje...